สำนักอื่น
แต่นางไม่อาจยอมให้ใครมายั่วยวนสามีของนาง!
นางผู้นี้มีนิสัยชอบเอาชนะไม่ยอมให้ข้างกายสามีมีคนอื่นมานอนข้างๆ แน่ หากนางจับได้ก็ไม่มีวันปล่อยไป!
“เคราะห์ที่ครั้งนี้ท่านยังอยู่ในขอบเขต ไม่กระทำเรื่องผิดต่อข้า หากข้าจับได้ว่าท่านเกี่ยวพันกับหญิงอื่น ไม่ว่าท่านหรือว่านาง ข้าไม่มีวันปล่อยไปสักคนเดียวแน่!” เฟ่ยเสวี่ยกัดฟัน เอ่ยอย่างดุดัน
หัวใจของจ้าวเย้ากระตุก เกือบรักษาท่าทางน่าอดสูเอาไว้ไม่อยู่แล้ว
ผ่านไปสักพัก เขาค่อยสงบใจลงได้ ใบหน้าอ่อนโยนเจือรอยยิ้ม
“เสวี่ยเอ๋อร์ ข้าเป็นคนอย่างไรเจ้ายังไม่เชื่ออีกหรือ หลายปีมานี้ เจ้าเคยเห็นข้ามองหญิงสักนิดหรืออย่างไร อย่าว่าแต่อนุเลย กระทั่งสาวใช้อุ่นเตียงสักคนก็ยังไม่มี อย่างไรเสียในใจข้า มีเพียงเจ้าเท่านั้น คนอื่นสัมผัสข้าสักหน่อย ข้าก็รู้สึกขยักแขยงแล้ว”
ความรังเกียจใจสายตาเขาไม่เหมือนเสแสร้งแกล้งทำ ทำให้ความเดือดดาลในใจเฟ่ยเสวี่ยสงบลงได้
นางถลึงตาใส่เขา “นับว่าท่านรู้ความ ขอบเขตของข้าอยู่ตรงนี้ หากท่านกล้ารับอนุละก็ ข้าจะไปเรียกท่านพ่อที่หลังเขา ท่านพ่อรักข้ามาตลอด กักตัวฝึกวิชาหาได้สำคัญกว่าข้าไม่ เขาต้องออกมาฆ่าท่านแน่!”
