ยหนุ่มที่อยู่ไม่ไกลมุมปากยกยิ้ม
“นางหนู นี่คือชายที่เจ้าชอบหรือ?” เขาแย้มยิ้มมองไปทางเฟิงหรูชิง น้ำเสียงอ่อนโยน
เฟิงหรูชิงยักไหล่ไม่พูดว่าใช่หรือไม่
สายตาของนางอยู่ที่ร่างของหนานเสียนตลอดไม่เคยละสายตาแม้แต่น้อย
“ดูแล้วเจ้าจะชอบแบบนี้จริงๆ” นิ้วมือของจิ่วหมิงลูบคางแผ่วเบา เขาแย้มยิ้มงดงามโดดเด่น
“หรือไม่ให้ข้าลองดูหน่อย…เปลี่ยนเป็นแบบที่เจ้าชอบ?”
ในที่สุดเฟิงหรูชิงก็เบนสายตาไปมองจิ่วหมิง สายตาของนางราวกับมองคนโง่คนหนึ่ง
“เจ้าไม่ใช่กั๋วซือของข้าเสียหน่อย”
นอกจากคนรูปงามแล้วที่นางชอบก็มีเพียงกั๋วซือคนเดียว!
กลิ่นไอของหนานเสียนที่เย็นยะเยือก ในตอนหญิงสาวเอ่ยจบก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกครั้ง ทันทีที่มือของเขายกก็หิ้วชายแก่ตรงหน้าขึ้นโยนไปตรงหน้าเฟิงหรูชิง
มู่หย่งกลัวจนตัวสั่น ภายใต้พลังของหนานเสียนแม้แต่จะขยับเขายังไม่มีความกล้า นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
หากรู้แต่แรกว่าหนานเสียนจะมา…
เขาไม่มีทางอาสาติดตามนายท่านรองมาแน่!