ตอนที่ 609 ความเสียใจของชิงหย่วน (2)
เพราะว่าข้าชอบท่าน ทั้งที่ได้รับความไม่เป็นธรรมและการดูถูกนับไม่ถ้วนแท้ๆ ข้าก็ยังอยู่ต่อเพียงเพื่อให้ได้มองท่าน…
เพราะว่าข้าชอบท่าน แม้ท่านจะไม่เคยจำข้าได้ข้าก็ยัง…ยินยอมด้วยความเต็มใจ…
มือของหญิงชุดขาวค่อยๆ คลายออกแล้วร่วงหล่นลงกับพื้น
สายตาของนางราวกับถูกตัดขาดมีหมอกบางๆ แม้จะพยายามลืมตากว้างก็ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าตรงหน้าได้ชัดเจน
ใบหน้านี้สลักลงในใจนางใช้ทั้งชีวิตก็ยากที่จะลืม
มุมปากหญิงสาวมีเลือดไหลออกมาหยดลงบนมือของชิงหย่วน
ร่างกายหญิงสาวในอ้อมแขนชิงหย่วนค่อยๆ เย็นขึ้นเรื่อยๆ คุกเข่าลงกับพื้นนาน...ก็ไม่ลุกขึ้นมา
“เจ้า…อย่าไป ข้ารับปากเจ้าขอเพียงเจ้ากลับมาข้าจะขอเจ้าเป็นภรรยาได้หรือไม่? ข้าจะดีต่อเจ้าไปตลอดชีวิตขอเพียงเจ้ากลับมา…กลับมา…”
หญิงสาวในอ้อมกอดหมดลมหายใจไปแล้วไม่สามารถตอบกลับเขาได้อีก
ท้องฟ้าเงียบสงบแสงแดดกำลังพอดี แต่กลับไม่อาจขับไล่หมอกควันในใจเขา
นิ้วมือของเขากำชายเสื้อหญิงสาวไว้แน่น น้ำตาไหลลงมาเงียบๆ อีกครั้ง ราวกับผ่านไปเนิ่นนานชายหนุ่มจึงจะเงยหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับท้องฟ้าที่ห่างไกลและเงียบสงบ ส่งเสียงร้องตะโกนออกไปด้วยดวงใจที่แตกสลาย
“อ๊