พุ่มไม้…
ทันทีที่หมีสองหันไปมองก็เห็นเสือโคร่งที่อยู่ไม่ไกลออกไปนัก
ดวงตาหมีของมันประกายขึ้นมาในทันใดส่งเสียงร้องคำราม
“หมีปฐพี? ฮ่าฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะมีโชคไม่เลวเลยเจอสัตว์วิเศษระดับห้าสองตัวติดๆ กัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้หมีปฐพีตัวนี้ข้าเอา เสือโคร่งข้าหลีกทางให้เจ้า…”
จ้าวเย้าหัวเราะเสียงดังแล้วก้าวเท้าไปทางหมีปฐพี
วินาทีต่อมาสีหน้าเขาก็ต้องแข็งค้าง แม้แต่ฝีเท้าก็ต้องหยุดลง…
เพราะว่าในพุ่มไม้นั่นมีฝูงสัตว์วิเศษพุ่งออกมาอีกนับไม่ถ้วน
เสือดาวสีเงิน จิ้งจอกไฟ งูสองหัว…สัตว์วิเศษนานาชนิดที่ควรจะมีก็มีครบหมดมีแม้กระทั่งต้นไม้อยู่ในนั้นด้วย
ที่สำคัญที่สุดคือ หัวหน้าของสัตว์วิเศษเหล่านี้…ล้วนเป็นระดับห้าทั้งสิ้น!
จ้าวเย้ารู้สึกถึงลมเย็นพัดเข้ามาในหัวใจแม้แต่เท้าก็ไม่อาจก้าวต่อได้แม้แต่ก้าวเดียว ปากของเขาสั่นนัยน์ตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ได้…
เขาหวังเพียงสัตว์วิเศษระดับห้าเพิ่มขึ้นอีกสักตัวเพื่อที่จะไม่ต้องบาดเจ็บทั้งสองฝ่ายกับชิงซาน
ทว่า…เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีสัตว์วิเศษมามากมายเช่นนี้!
………………
