น เขาชอบจื่อเยียนแต่กลับจำต้องเอาภรรยามาก่อนเป็นอันดับแรก!
“หึ!” ชิงซานหน้าเขียว “วันนี้เสือโคร่งตัวนี้ข้าต้องได้! ใครจะแย่งกับข้าล้วนไร้ประโยชน์!”
“เช่นนั้นเจ้าก็ลองดู!”
เพิ่งสิ้นเสียงของจ้าวเย้าลมก็กระโชกแรงขึ้นมาทันที ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับชิงซาน
เคว้ง!
ดาบทั้งสองปะทะกันกลางอากาศพลังมหาศาลก็แพร่กระจายออกไป ผลพวงของมันราวกับทำให้ต้นไม้โดยรอบล้วนลอยขึ้น
คนพรรคชิงคนหนึ่งได้รับคำสั่งจากชิงซานก้าวขึ้นมากะทันหัน ดาบยาวหันไปทางจื่อเยียนที่ยืนอยู่ไม่ไกล
ต่อหน้ากับเหล่าคนโลกสันโดษจื่อเยียนไม่สามารถต่อต้านได้เลย ทำได้เพียงแค่มองดาบยาวของอีกฝ่ายมาอยู่ตรงหน้านาง
จ้าวเย้าเองก็ชื่นชอบจื่อเยียนด้วยใจจริง เมื่อเห็นคนพรรคชิงลงมือกับจื่อเยียนกำลังคิดจะเข้าไปช่วยนางกลับมีร่างหนึ่งมาจากไม่ไกลบังตรงหน้าจื่อเยียนไว้…
ฉึก!
ดายยาวแทงเข้าที่ไหล่ของชายหนุ่ม เลือดสดๆ ทะลักออกมาย้อมเสื้อผ้าของเขา
ร่างของเขาสั่นอยู่สองสามครั้งจึงจะไม่ล้มลง
“เหตุใดจึงเป็นเจ้า?” จื่อเยียนร้องเสียงแหลม “เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
จ้าวเย้าในตอนนี้ไม่ได้ต่อสู้ต่อหยุดอยู่ที่ข้างหน้าจื่อเยียน ขมวดคิ้วบาง
