อ ตอนนี้ถึงส่วนลึกของป่าสัตว์วิเศษแล้วแท้ๆ สัตว์วิเศษแข็งแกร่งที่สุดที่นางพบมีเพียงแค่ระดับห้า ส่วนระดับหกขึ้นไปแม้แต่เห็นนางยังไม่เห็นสักตัว…ไม่รู้ว่าหนีไปที่ใดกันหมดแล้ว
ต้นไม้ปีศาจสั่นใบไม้ของมันให้ผลตกลงมาหนึ่งผลแล้วยื่นไปตรงหน้าเฟิงหรูชิงอย่างเอาใจพร้อมรอยยิ้ม
เฟิงหรูชิง “…ข้ากินจนอิ่มแล้ว”
ตลอดทางต้นไม้ปีศาจส่งผลไม้ให้นางนับครั้งไม่ถ้วน กินจนแค่เห็นผลไม้ก็อยากจะอ้วกแล้ว
ต้นไม้ปีศาจเกาศีรษะ มันเด็ดดอกไม้ดอกเล็กออกมาจากต้นแล้วส่งให้เฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงยิ้มกริ่มรับเอามาแล้วยังลูบกิ่งเล็กๆ ของต้นไม้ปีศาจอีก
หมีหนึ่งกวาดสายตามองไปทันที
หากใช้คำพูดของพี่หมาป่ามาพูด ต้นไม้ต้นนี้คือนางเจ้าเล่ห์ นึกไม่ถึงว่าจะเอาใจนายท่านต่อหน้าพวกมันพี่น้อง!
ทนไม่ได้!
ดังนั้นหมีหนึ่งจึงกัดขนบนตัวตัวเองออกมากระจุกหนึ่ง วิ่งไปตรงหน้าเฟิงหรูชิงต้องการจะส่งให้นาง
“…” เฟิงหรูชิงมองขนที่หมีหนึ่งยื่นมาให้อย่างครุ่นคิด “ต่อไปนี้เจ้าติดต่อกับหมาป่าสีขาวน้อยลงหน่อย”
“…”
“ตอนแรกข้าคิดว่าเจ้าจะซื่อๆ แค่เพียงภายนอกแต่ความจริงแล้วเจ้าเล่ห์เหมือนสุนัขจิ้งจอก ตอนนี้สติปัญญาของเจ้าถูกหมาป่าน้อยปรับให้เหมือนกันเสียแล้ว นับวั
