นจะยิ่งน้อยลง”
แววตาหมีหนึ่งงงงัน
ต้นไม้ปีศาจเด็ดดอกไม้บนตัวตัวเองส่งให้นายท่าน นายท่านอารมณ์ดี
มันก็ดึงขนมาจากบนตัวตัวเองเหตุใดนายท่านจึงไม่ชอบ?
สรุปแล้วก็คือต้นไม้ปีศาจนั่นเป็นนางเจ้าเล่ห์!
แววตาของสัตว์วิเศษตัวอื่นๆ ที่มองไปยังต้นไม้ปีศาจแฝงด้วยความอิจฉาและขุ่นเคือง
ต้นไม้ปีศาจกลับไม่สนใจแม้แต่น้อยสั่นกิ่งและใบ ฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์
ช่วยไม่ได้บรรดาสัตว์วิเศษเดิมก็สติปัญญาน้อยนิดอายุก็ไม่แก่พอ ไม่มีทางสู้…ต้นไม้ที่อยู่มาเป็นร้อยปีจึงจะสามารถกลายเป็นปีศาจได้เลย!
อากาศที่มันเคยหายใจเยอะกว่าที่พวกมันเคยเห็นเสียอีก!
“พวกเราเดินกันต่อเถอะ”
เฟิงหรูชิงนำดอกไม้ไปเก็บในมิติว่างด้วยรอยยิ้ม
ผลบนต้นไม้เป็นยาวิเศษเช่นเดียวกัน ดอกไม้นี่ก็ย่อมเป็นเช่นนั้น…
มิเช่นนั้นตอนนั้นคงจะไม่มีกลุ่มกำลังมากมายล้อมต้นไม้ต้นนี้เอาไว้!
