ม่ข้าก็อยากไป”
ฝูเฉินไม่พูดอะไรเพียงแต่ใช้สายตาคาดหวังจ้องมองเฟิงหรูชิง
“ได้” เอาเจ้าแห่งปีศาจสองคนนี้ไปด้วยก็ดีเหมือนกัน เพื่อไม่ให้พวกเขาก่อเรื่องในบ้าน อีกอย่างในบ้านมีซู่อีที่ตามใจชิงหานสุดขีดอีกทั้งยังก่อเรื่องได้อยู่ด้วย นางยิ่งไม่วางใจ
เพื่อไม่ให้เมืองหลวงถูกพวกนางเผาทำลายเสียก่อนตอนนางจะกลับมา
“ยังมีอีก...” เฟิงหรูชิงเงียบไปชั่วครู่ “ตอนข้าไม่อยู่บ้าน ห้ามให้หลิ่วอวี้เฉินเข้าใกล้จวนองค์หญิงแม้แต่ครึ่งก้าว! หากเขากล้าวางเพลิงเผาจวนองค์หญิงของข้าก็ตีเขาให้พิการไปเลย”
ดวงตาชิงหลิงประกาย “ได้องค์หญิง ความคิดชั่วร้ายของหลิ่วอวี้เฉินบ่าวดูออกแล้ว แววตาของเขาชั่วร้ายเหลือเกิน บ่าวรู้สึกว่าเขาไม่เพียงแต่คิดวางเพลงจวนองค์หญิง แต่จะต้องคิดอยากขโมยยาบนหลังเขาขององค์หญิงด้วยแน่”
“…”
เฟิงหรูชิงรู้สึกว่าหลิ่วอวี้เฉินผู้นี้อันตรายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“เช่นนั้นต่อไปห้ามให้เขาปรากฏตัวใกล้จวนองค์หญิงในยี่สิบจั้ง หากกล้าก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียวก็ให้โยนออกไป หากเจ้าสู้ไม่ไหวก็ให้สัตว์วิเศษกัดเขา”
“รับทราบเพคะ องค์หญิง”
มีคำสั่งเฟิงหรูชิงคำนี้แววตาของชิงหลิงก็ถูกย้อมด้วยรอยยิ้มทันที
นางเห็
