ตุใดข้าจึงต้องให้คนดูแลพวกเจ้า?” เฟิงหรูชิงนวดขมับปวดหัว
เดิมนางคิดว่าซู่อีสามารถดูแลเด็กสองคนนี้ได้ ใครจะรู้…เมืองหลวงหลายวันนี้วุ่นวายไก่บินเตลิดสุนัขวิ่งพล่าน ไม่ได้สงบเลย
นางกลัวจริงๆ ว่าจะมีสักวันที่ซู่อีจะเหมือนชิงหาน เห็นคนชั่วเป็นขนมหวาน เกิดกินเข้าไปแล้วท้องเสีย…เช่นนั้นคนที่จะทรมานไม่ใช่ตัวนางเองหรือ?
“องค์หญิง องค์หญิง!” ในตอนนี้เอง
ชิงหลิงวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น บนใบหน้านางยังแดงระเรื่อจากตื่นเต้นดีใจ แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “หลิ่วฮูหยินตีกับถานซวงซวงแล้ว ถานซวงซวงถูกหลิ่วฮูหยินตีหัวแตกเลือดท่วม ตอนนี้แม้แต่ส่วนราชการก็ขยับกันแล้ว”
เฟิงหรูชิงชะงัก เหยียดตัวตรงด้วยความประหลาดใจและสงสัย “พวกนางตีกัน? แม่ของหลิ่วอวี้เฉินไม่ใช่ชอบถานซวงซวงหรือ?”
“ตีกันแล้วจริงๆ” สีหน้าชิงหลิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “จากที่ได้ยินคือตอนที่หลิ่วฮูหยินกำลังสั่งสอนถานซวงซวง หลิ่วฟู่ยงปกป้องถานซวงซวงตบหลิ่วฮูหยินไปหนึ่งที ผลปรากฏว่าหลิ่วฮูหยินอิจฉาหึงหวงอาศัยตอนที่หลิ่วฟู่ยงไม่อยู่บ้านตีกับถานซวงซวง”
เฟิงหรูชิงประหลาดใจยิ่งกว่าเก่า
“อดีตเสนาบดีคนนี้…ไม่ใช่ว่าไม่ชอบถานซวงซวงมาโดยตลอดหรือ?”
“องค์หญิง ก่อนห
