นพ่อจะต้องโมโหใส่เสี่ยวเฉินเป็นแน่
สายตาเย็นชาของฉินเฉินกวาดมองฉินเฟยเอ๋อร์แล้วหยุดอยู่ที่ร่างของนาง “เจ้าไม่ใช่พี่สาวข้า”
ฉินเฟยเอ๋อร์ชะงัก เหตุใดเสี่ยวเฉินจึง…
ไม่ได้ หากเป็นเช่นนี้ท่านพ่อไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่!
“เฟยเอ๋อร์ เจ้าได้ยินแล้วหรือยัง? เห็นเจ้าเป็นพี่สาวอะไรกัน เห็นได้ชัดว่าเจ้าเด็กนี่หลงใหลเจ้าฝันลมๆ แล้งๆ”
“แต่ว่า…” เสียงฉินเฉินหยุดลง “ข้าก็ไม่ได้ชอบเจ้า”
เขาไม่ได้ติดค้างอะไรต่อฉินเฟยเอ๋อร์
หากไม่ใช่ตัวนำยาของเขาฉินเฟยเอ๋อร์ไม่มีทางมีชีวิตมาถึงวันนี้
ดังนั้นตอนแรกคิดจะชักชวนนางก็เพียงเห็นแก่ที่…ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่เคยรังแกเขาเลย
สีหน้าฉินเฟยเอ๋อร์แข็งทื่อ นางกำหมัดแน่นมีความอึดอัดเล็กน้อยบนใบหน้า
“เจ้ามันเด็กชั่ว เจ้าพูดเพ้อเจ้ออะไร? เฟยเอ๋อร์ของข้ายอดเยี่ยมเช่นนี้ในใต้หล้าคนที่ชอบนางมีตั้งมากมาย เจ้าเพียงแค่คิดว่าเจ้าไม่มีทางได้ครอบครองนาง ดังนั้นเพื่อศักดิ์ศรีจึงพูดออกมาเช่นนั้น ไม่เช่นนั้นเหตุใดเมื่อครู่เจ้าไม่ให้นางไปเป็นอนุภรรยา?”
เวินอวี่โมโหเกรี้ยวกราด
หากฉินเฉินชอบฉินเฟยเอ๋อร์ เวินอวี่จะคิดว่าเขาเป็นคางคกอยากกินเนื้อหงส์จะต้องโกรธเป็นอย่างมาก ทว่าฉินเฉินพูดว่าไม่ชอบฉินเฟยเอ๋อร์นางก็ยิ่ง
