ตอนที่ 587 หันเฟิงผู้น่าอนาถ (4)
คนงดงามเช่นนี้ ในจวนเทียนเสินก็เรียกว่าเป็นคนงามอันดับหนึ่งได้
“เจ้าต้องการพบข้า…มีเรื่องมงคลอะไรจะบอกข้า?” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลง ลุกขึ้นนั่งบนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน นางยื่นมือไปโอบอุ้มเอากระต่ายวิเศษที่ถือจานผลไม้อยู่มาไว้ในอ้อมกอด
นิ้วมือเรียวยาวลูบขนกระต่ายวิเศษเบาๆ มุมปากมีรอยยิ้มบาง
หันเฟิงเพิ่งจะเรียกสติกลับมาได้ก็ตีหน้าเย็นชา “สำหรับเจ้าแล้วย่อมเป็นเรื่องยินดียิ่ง ข้าได้รับคำสั่งจากนายท่านรองให้มาที่นี่ บอกว่าให้เจ้าเข้าไปเป็นอนุภรรยาตระกูลมู่ของเรา เดิมทีอนุภรรยาไม่มีสินสอด แต่ว่าเพราะคุณชายของพวกเราชอบ…”
“ฝูเฉิน โยนเขาออกไป!”
ไม่รอให้หันเฟิงได้พูดจบเสียงเย็นยะเยือกของเฟิงหรูชิงก็ดังขึ้น
ในตอนนั้นเอง เถาวัลย์นับไม่ถ้วนเติบโตขึ้นใต้เท้าหันเฟิงลากเขาออกไป
ทิ้งไว้เพียงเสียงลากยาวของเขาดังก้องอยู่นาน
“นายท่านรองของพวกเราให้เจ้าเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนสกุล ตัดความสัมพันธ์กับครอบครัวของเจ้า…จากนั้น…”
ปึ้ง!
เสียงดังอู้อี้ในลำคอ
แล้วโลกทั้งใบก็เงียบลง!
“มักจะมีคนกลับกลอกคิดอยากจะแยกข้ากับกั๋วซือ!”
เฟิงหรูชิงยิ้มเย็น
“หมาป่าสีขาว หมีหนึ่ง ปิดประตู ห้ามให้เขาเข้ามาในจว
