ไม่อาจทำให้ชายหนุ่มมีรอยยิ้มสดใสตามวัย
“เจ้าจะเป็นอนุภรรยาหนานเสียน?” เด็กหนุ่มเอ่ยถามเข้าประเด็น
ฉินเฟยเอ๋อร์ชะงักเม้มริมฝีปาก “นี่เป็นความตั้งใจของท่านพ่อ…”
“ไม่ต้องเป็นอนุให้เขา เจ้าไปเกลี้ยกล่อมเขา” น้ำเสียงฉินเฉินเย็นชา ฉินเฟยเอ๋อร์ก้มหน้าลงกำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่น
“เสี่ยวเฉิน ข้าไม่มีทางเลือก ข้าไม่มีทางเลือกจริงๆ เพราะว่าข้า…ข้าอยากแต่งงานกับเขา เสี่ยวเฉินเจ้าช่วยข้าดีหรือไม่? ข้าอยากแต่งงานกับเขาจริงๆ” นางเงยหน้าขึ้นมีน้ำตาคลออยู่ในดวงตาคู่งาม แต่กลับดื้อดึงฝืนเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา
