ี้ข้ากลับไม่อยากตาย”
เขาพบคนคนหนึ่ง คนที่…ทำให้เขามีความหวังที่จะมีชีวิตต่อไป เพื่อนาง เขาหวงแหนชีวิตของตัวเอง ไม่ยินยอมจะจากไปเช่นนี้
แววตาฉินลี่เย็นยะเยือก
“ฉินเฉิน เจ้ามันคนอกตัญญู หลายปีนี้ถ้าไม่ใช่ตระกูลฉินเราเจ้าจะมีชีวิตถึงตอนนี้หรือ? ข้าจะบอกเจ้า ครั้งนี้ร่างกายเฟยเอ๋อร์ไม่ค่อยดีเจ้าจะต้องกลับไป! นางเป็นลูกสาวของข้าแล้วก็เป็นพี่สาวของเจ้า!”
ฉินเฉินไม่พูดอะไร มือที่ถือดาบของเขาออกแรงเพิ่มขึ้น เมื่อก่อนเขาไม่เคยปฏิเสธคำเรียกนี้เลยไม่ว่าตระกูลฉินจะทำกับเขาอย่างไร ฉินเฟยเอ๋อร์กลับไม่เคยทำให้เขาอึดอัด ตอนนี้เขากลับ…ต่อต้านคำเรียกนี้อย่างรุนแรง!
“นางไม่ใช่พี่สาวข้า” ความรู้สึกนี้เหมือนกับเดิมมันเป็นของของคนคนหนึ่งที่ถูกคนอื่นยึดเอาไป
ทำให้เขารังเกียจและหงุดหงิด!
“บังอาจ!” ฉินลี่ตะโกนสุดเสียง
“ตอนนั้นพ่อแม่แท้ๆ ของเจ้าไม่ต้องการเจ้าถึงขนาดคิดจะฆ่าเจ้า เป็นตระกูลฉินของพวกเราที่ยื่นมือเข้าไปช่วยเจ้าไว้ ให้บ้านกับเจ้าทำให้เจ้าได้เป็นคุณชายตระกูลฉินนี้ มอบความรุ่งโรจน์อย่างสูงสุดให้แก่เจ้า ตอนนี้ให้เจ้าเป็นโหลยาให้เฟยเอ๋อร์แล้วมันอย่างไร? นี่เป็นสิ่งที่เจ้าควรทำ!”
ฉินเฉินใบหน้าไร้อารมณ์เช่นเดิม ท
