จะปกป้องนางทั้งชีวิตไม่เคยเชื่อนางเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าเฉินชิงเยียนพูดอะไร แม้ไม่มีหลักฐานใดๆ เขาก็เชื่อและมีแค่ผู้หญิงคนนั้นเสมอ!
เห็นได้ว่า…ตระกูลมู่โง่เขลามากเพียงใด?
แม้แต่เศษเสี้ยวของชิงเอ๋อร์เขายังเทียบไม่ได้
แม้ซู่อีจะปล่อยวางมู่หลิงไปนานแล้ว แต่สำหรับที่มู่หลิงไม่เชื่อนางมากพอในตอนนั้นในใจนางยังคับแค้นอยู่
ทว่าตอนนี้ ร่องรอยทิฐิเพียงหนึ่งเดียวนั้นก็ได้หายไปแล้ว
คนโง่คนหนึ่ง เหตุใดนางจะต้องคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเหล่านี้กับเขา? นางเพียงแต่เห็นใจเขา สงสารเขา ถูกคนปั่นหัวแล้วยังไม่รู้ตัวสักนิด!
“หงส์ขาวบอกว่า ก่อนหน้านี้เจ้าเผชิญกับอันตราย ดังนั้นมันจึงให้ข้ามาที่นี่ปกป้องเจ้า”
น้ำเสียงซู่อีนิ่งเรียบ ดุจดั่งก้อนเมฆและสายลม
“อีกทั้ง เมื่อครู่ข้าก็พบว่ามีชายคนหนึ่งจ้องมองเจ้าตลอด ต้องการจะทำไม่ดี”
