“ขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าเพียงแค่เป็นแม่สามีครั้งแรกไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี…”
ความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่นางแต่งงานครั้งแรกเลย
“หงส์ขาว” เสียงซู่อีหยุดไปเล็กน้อย
“เป็นอะไรไปซู่อี”
“ตอนนั้นนางเห็นเจ้าแล้วใช่หรือไม่?”
หงส์ขาวมองซู่อีค้าง ไม่รู้เพราะเหตุใดหลังได้ยินคำของซู่อีแล้ว ใจของมันเกิดรู้สึกวิตกกังวล
“ใช่แล้ว”
“อ้อ”
ซู่อีพยักหน้าเรียบๆ รอบตัวนางเกิดลมพายุแรง เสียงดังปึ้ง! ร่างของหงส์ขาวกลายเป็นจุดไฟสว่าง พร้อมเสียงร้องแหลมที่หายไปต่อหน้าซู่อี
“ข้ายังเตรียมตัวไม่พร้อม…ดังนั้นจึงได้แต่ต้องเสียสละหงส์ขาวแล้ว วันหน้ากลับไปข้าค่อยชดใช้ให้มัน”
อีกอย่าง หงส์ขาวสะดุดตาเกินไป หากเป็นที่อื่นก็ช่างเถอะ ที่นี่คือแคว้นหลิวอวิ๋น นางจะให้หงส์ขาวเป็นที่สะดุดตาทั้งเมืองไม่ได้ จะต้องไม่เป็นจุดสนใจ!
มุมปากซู่อียกยิ้ม นางหมุนตัวเดินไปทางเมืองหลวง
…
ช่วงนี้ตระกูลหลิ่วถูกความทุกข์โจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า
เริ่มจากคุณชายตระกูลหลิ่ว หลิ่วอวี้เฉินย้ายไปพักจวนอื่นไม่เคยกลับมาอีก ต่อมาเสนาบดีหลิ่วก็ถูกปลดออกจากตำแหน่ง ตระกูลหลิ่วที่เคยหัวกระไดไม่แห้งกลับเปลี่ยนเป็นเงียบลงไปไม่น้อย
โชคร้ายไม่ได้มาแค่ครั้งเดียว
ในตอนที่เส