นาบดีหลิ่วถูกปลดได้ไม่กี่วันตระกูลหลิ่วก็ถูกไฟไหม้ เสนาบดีหลิ่วกับหลิ่วฮูหยินได้แต่หนีไปจวนอื่นมุ่งหน้าไปลี้ภัยกับหลิ่วอวี้เฉิน ด้วยเหตุนี้หลิ่วอวี้เฉินจึงถูกบีบให้ออกจากบ้านอีกครั้ง ไม่ได้กลับมาหลายวันแล้ว
…
จวนอื่นของตระกูลหลิ่ว
ฝ่ามือหลิ่วฮูหยินฟาดลงบนหน้าถานซวงซวงอย่างแรง ใบหน้าของนางแฝงด้วยความโกรธเคือง
“ถานซวงซวงเจ้ามันคนไร้ประโยชน์ แม้แต่ใจของอวี้เฉินยังยึดเอาไว้ไม่อยู่ ข้าแนะนำให้เจ้ารีบย้ายออกให้คนใหม่เข้ามาเสียดีกว่า!”
ถานซวงซวงกุมหน้ามุมปากยกยิ้มเยาะเย้ย
“หลิ่วฮูหยิน ท่านไม่ได้หวังให้ข้าไปจากอวี้เฉินมาตลอดเพื่อให้ท่านรับลูกสะใภ้เข้ามาได้ง่ายหรือ? น่าเสียดาย อำนาจของเฟิงหรูชิงในตอนนี้กำลังรุ่งโรจน์ สำหรับนางแล้วตระกูลหลิ่วจะมีค่าอะไร?”
“นางสารเลว หุบปาก!” หลิ่วฮูหยินถีบถานซวงซวงไปหนึ่งที
“ถ้าไม่ใช่เจ้าเป็นก้างขวางคอจะมีตอนนี้หรือ? องค์หญิงก็ไม่มีทางไร้เยื่อใยกับตระกูลหลิ่วเช่นนี้!” ใช่แล้ว ตั้งแต่ถานซวงซวงบีบเฟิงหรูชิงไป
เฟิงหรูชิงก็เปลี่ยนไป!
นางในเมื่อก่อนไม่เคยเป็นเช่นนี้ ล้วนต้องโทษถานซวงซวง
รอยยิ้มของถานซวงซวงแฝงด้วยการเยาะเย้ย
“นี่…ไม่ใช่ที่ท่านหวังเอาไว้หรือ? เป็นท่านที่คิดว่าเ
