ฟิงหรูชิงชื่อเสียงฉาวโฉ่วจะทำให้ชื่อเสียงตระกูลหลิ่วแปดเปื้อน เป็นท่านที่คิดว่าอวี้เฉินไม่ยินยอมแตะต้องเฟิงหรูชิง เฟิงหรูชิงก็ไม่รอบให้เขารับอนุภรรยาจะทำให้ตระกูลหลิ่วไม่มีรุ่นหลัง เป็นท่านที่หวังให้ข้าบีบนางออกไป…ข้าเพียงแค่ทำตามที่ท่านต้องการก็เท่านั้น”
หลิ่วอวี้เฉินไม่ได้รักนางแล้ว นางไม่มีความจำเป็นจะต้องเสแสร้งอีก!
น่าเสียดาย นางใช้ทุกวิธีอย่างสุดความสามารถ ท้ายที่สุดก็ยังแพ้ให้กับเฟิงหรูชิง!
ใจมันไม่ยอม!
ทว่าใจไม่ยอมแล้วอย่างไรเล่า จวนองค์หญิงนางก็เข้าไปไม่ได้ อยากจะแก้แค้นเฟิงหรูชิงก็ทำไม่ได้!
“นางสารเลว หุบปาก หุบปาก!” หลิ่วฮูหยินยกมือขึ้นดึงศีรษะถานซวงซวง ออกแรงเอาศีรษะนางกระแทกกับโต๊ะ เสียงโกรธแค้นนั่นผสมกับเสียงร้องแหลมดังหนวกหู เสนาบดีหลิ่วฟู่ยงเข้ามาก็เห็นถานซวงซวงถูกหลิ่วฮูหยินกดกระแทกกับโต๊ะพอดี
นางไม่ได้ขัดขืน เพราะนางในตอนนี้สูญเสียไปหมดทุกสิ่งนานแล้ว…
ครอบครัว…คนรัก…ฐานะอันสูงส่ง…ชีวิตที่มั่งคั่งสุขสบาย
