พนับถือ แววตาฉังหย่วนยิ่งตื่นตระหนกกว่าเดิม
“แม่นางเฟิง ข้าขอถามถังจือนางเกี่ยวพันธ์อะไรกับท่าน?”
เฟิงหรูชิงเพิ่งจะลุกขึ้นยืนก็ได้ยินคำพูดของฉังหย่วน แววตานางเย็นชามองทุกคนตรงหน้าอย่างถือตัว
“ถังจือคือหญิงของข้า รังแกนางก็ต้องชดใช้คืนเป็นร้อยเท่าพันเท่า ไม่นับว่าเกินไป!”
เหลยอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ “…”
“คุณหนูใหญ่…” เขาเงียบไปสักพัก สุดท้ายก็รู้สึกว่าตัวเองต้องเตือนคุณหนูใหญ่เสียหน่อยเรื่องเพศของนาง
สายตาเย็นชาของเฟิงหรูชิงกวาดมองไปยังเหลยอวิ๋น
“ข้าได้ยินว่า วันนั้นท่านคิดจะทำร้ายเสด็จพ่อของข้า?”
“…” ใบหน้าแก่ชราของเหลยอวิ๋นแดงก่ำ
“คุณหนูใหญ่ ท่านได้ยินมาผิดแล้ว ข้าไม่ได้คิดทำร้ายฝ่าบาท ข้าเพียงแค่…ข้าเพียงแค่ต้องการพังประตู”
“อื้อ เช่นนั้นท่านจึงไร้มารยาทกับเสด็จพ่อแล้ว?” เฟิงหรูชิงถามต่อ
เหลยอวิ๋นเงียบไม่พูด ประโยคนี้ดูเหมือนเขาจะไม่มีข้อหักล้าง…
“คุณหนูใหญ่ ข้า…ข้าไม่รู้ว่าฝ่าบาทมีความเกี่ยวพันธ์กับนายหญิง ข้า…”
