ห้ข้า ข้าไม่อยากดื่มยาขม”
พ่อบ้านเฒ่าถอนหายใจอย่างจนใจ
ตอนที่ท่านผู้เฒ่าดีๆ ยังสามารถตัดสินใจในตระกูลมู่ได้
ตอนนี้ตระกูลมู่นี้ท่านผู้เฒ่าตัดสินใจไม่ได้แล้ว
ร่างกายของเขานับวันจะยิ่งแย่ สติปัญญาไม่ครบสมบูรณ์ ตอนนี้…เขาไม่สามารถจัดการนายท่านรองได้แล้ว
ยังดีที่นายท่านรองยังนับว่ากตัญญูต่อนายท่าน รักและให้เกียรติน้องชาย ไม่เช่นนั้นตระกูลมู่นี้เกรงว่าจะไม่ใช่ตระกูลมู่ในตอนนี้…
“นายท่าน ยาดีขมปาก...”
“ข้าไม่ดื่มก็คือไม่ดื่ม!”
“นายท่าน ผลไม้คลุกน้ำตาลข้าน้อยได้เตรียมไว้ให้แล้ว บางทีตอนนี้หากนายท่านดื่มยาไปซู่อีฮูหยินอาจดีใจยกซุปไก่งวงมาให้นายท่านก็ได้”
ท่านผู้เฒ่าชะงัก เขารู้สึกว่าคำพูดของพ่อบ้านมีเหตุผลมากจึงรับยาจากสาวใช้ที่อยู่ด้านข้างมาดื่มหมดในทีเดียว
“พ่อบ้าน ข้าเวียนหัวพยุงข้าไปพักที”
…………….
