เพิ่ม…ค่อยมารายงานข้า”
ชิงน้อยมองหนานเสียนตะลึงค้าง ไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร
“หรือว่า…” หนานเสียนขมวดคิ้ว “เจ้าจะไล่สาวใช้พวกนั้นออกไปเลยก็ได้”
ชิงน้อย “…”
นี่นายท่านป้องกันผู้หญิงไม่ป้องกันผู้ชาย?
“นายท่าน ท่านไม่กลัวองค์หญิงหนีไปกับชายป่าเถื่อนหรือ?”
“ไม่มีทาง” รอยยิ้มของหนานเสียนสดใสและอบอุ่น “ข้าเชื่อนาง”
“…” ชิงน้อยเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยถาม “เช่นนั้นเหตุใดเปลี่ยนเป็นผู้หญิงแล้วท่านไม่เชื่อนาง?”
“ชิงเอ๋อร์คิดว่าเป็นหญิงเหมือนกันนางจึงไม่ใส่ใจมากนัก และนางไม่เคยคิดว่าผู้หญิงจะชอบนาง นางจึงทำตามใจต้องการ ข้าก็แค่ทำเพื่อปกป้องนางก็เท่านั้น ไม่ให้…ใครมีโอกาส”
ชิงน้อยตะลึงอ้าปากค้าง
นายท่าน ท่านมีความสามารถในการพูดจามั่วซั่วเช่นนี้องค์หญิงรู้หรือไม่?
ท่านก็แค่เห็นองค์หญิงกอดซ้ายโอบขวาก็เกิดหึงหวงขึ้นมาก็เท่านั้น ผลสุดท้ายยังมาบอกว่าปกป้ององค์หญิง…
หนานเสียนตระหนักได้ถึงความคิดในใจของชิงน้อย สายตาเย็นชาก็กวาดมองไปยังร่างของมัน ชิงน้อยตกใจรีบปิดปาก “นายท่านพูดไว้ไม่ผิด ที่ท่านทำทั้งหมดล้วนเพื่อปกป้ององค์หญิง”
“อื้อ”
หนานเสียนไม่พูดต่อให้มากความ เดินออกไปทางด้านนอกป่าไผ่ทิศใต้ด้วย
