ความนิ่งเงียบ
…
ในเวลาเดียวกันในภูเขาแห่งหนึ่งที่ไกลออกไป
หงส์ขาวเหนื่อยจนไม่ไหวแล้ว มันค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่านั่งหอบหายใจอยู่ที่พื้น
“ซู่อี ที่นี่คือที่ใดกันแน่? พวกเราจะไปแคว้นหลิวอวิ๋นอย่างไรดี?”
มันเศร้าใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา
บินมาสามวันสามคืนเต็มๆ สุดท้ายก็บินกลับมาอีก! ไม่รู้ว่าเดือนไหนปีไหนถึงจะหาเสี่ยวชิงชิงเจอ
“ไม่ต้องกังวล” ซู่อีเช็ดเหงื่อบนหน้าผากเอ่ยด้วน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ข้าจะไปถามทาง เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่”
“ได้ซู่อี หากเจอคนชั่วอย่าลืมร้องเรียกข้านะ ข้าจะรีบไปทันที”
ซู่อีไม่ได้สนใจหงส์ที่ส่งเสียงจีจีจาจาอยู่ด้านหลัง ย่างก้าวของนางสง่างามและเดินไปข้างหน้า
และด้วยความบังเอิญซู่อีก็โชคดีเช่นกัน นางเดินออกมาไม่นานก็ได้เจอกับหญิงคนหนึ่ง
หญิงผู้นี้หน้าตาไม่เลวแต่สีหน้ากลับไม่ดีเอามากๆ นัยน์ตามีแสงแห่งความโกรธแค้นชิงชังทำให้นางชะงักไปเล็กน้อยแล้วขมวดคิ้วบางๆ
หากเป็นก่อนหน้านี้ เห็นผู้อื่นอารมณ์ไม่ดีนางก็ไม่อยากเข้าไปรบกวน แต่สถานที่ที่อ้างว้างไร้ผู้คนนี่จะเจอคนสักคนไม่ง่ายเลย พลาดหญิงผู้นี้ไปไม่รู้ว่าเมื่อใดนางจะหาคนข้างทางเจออีก
……………………..
ตอนที่ 558 ที่อยู่ของน้องชาย (4)
ค
