จ้ารักมีเพียงคนเดียว”
“รู้ก็ดีแล้ว”
สายตาจิ่วหมิงจับจ้องที่ใบหน้าหญิงสาวอีกครั้ง “เช่นนั้นข้าก็หวังว่า ชาตินี้ข้าจะไม่ชอบเจ้า ,bเช่นนั้น…ของบางอย่างติดแล้วไม่อาจเลิกได้”
“…”
เฟิงหรูชิงมองสายตาของจิ่วหมิงที่แฝงด้วยความสงสารเห็นใจ
เจ้านี่บ้าไปแล้ว?
ไม่เช่นนั้นเหตุใดจึงไร้สาระอะไรตรงนี้
กั๋วซือของนางยังดีเสียกว่า ไม่เคยพูดคำบ้าๆ
ชิงน้อยชะโงกหัวเลื้อยเข้ามาจากนอกประตู มันก็เห็นเฟิงหรูชิงกับจิ่วหมิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก
ร่างของมันพลันแข็งทื่อ รีบหันหลังกลับเลื่อยออกไปนอนประตู
…
ป่าไผ่ทิศใต้
ชายชุดขาวราวกับภาพวาดในมือมีขลุ่ยหยก เขาหันหลังปะทะสายลมอ่อนๆ สง่างามสูงส่งและเยือกเย็น
“นายท่าน!” ชิงน้อยรีบเลื้อยไปหาหนานเสียน มันหายใจเหนื่อยหอบ “รีบ รีบไปจวนองค์หญิงกับข้า!” มีชายสุนัขคนหนึ่งอาศัยตอนที่นายท่านไม่อยู่ไปก่อกวนองค์หญิง!
มันในฐานะสัตว์เลี้ยงของนายท่าน ทนไม่ได้!
…………………….
