เจ้าต้มปลามังกรทองไปก็ช่างมันแล้ว เจ้าคืนจิ่นหลี่สีแดงของข้ามา”
“ไม่ได้” ถังอิ่นไม่กล้าแม้แต่หยุดฝีเท้าลงรีบวิ่งไปข้างหน้า “วันก่อนเสี่ยวชิงเคยพูดไว้ นางอยากดื่มซุปปลา แต่ระหว่างที่ข้าต้มซุปปลามังกรอยู่ก็ถูกท่านขโมยดื่มไปแล้ว จิ่นหลี่ตัวนี้ข้าไม่ให้ท่าน!”
พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาใบหน้าน่าหลานฉางเฉียนก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
เขาเพียงแค่เดินผ่านห้องครัว เห็นว่าซุปปลากลิ่นหอมหวนก็นึกว่าแม่ครัวเป็นคนต้มเลยดื่มซุปปลาเข้าไป
พอดื่มซุปปลาเสร็จเขาจึงพบสิ่งผิดปกติ
ลักษณะของปลานี่มันเป็นปลามังกรทองของเขาชัดๆ !
เกินไปแล้ว นางหนูนี่ทำเกินไปแล้ว!
“เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้!” น่าหลานฉางเฉียนโมโหสุดขีด วันนี้เขาจะต้องสั่งสอนนางหนูนี่ให้ได้!
จิ่นหลี่ของเขา!
ทำร้ายปลายมังกรทองยังไม่พอ ยังจะทำร้ายจิ่นหลี่ของเขาอีก!
รู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก วันนั้นไม่น่ารับปากชิงเอ๋อร์เอานางหนูนี่เข้ามาในจวนแม่ทัพเลย!
ฝีเท้าของถังอิ่นยังไม่ทันหยุดลงก็เจอเข้ากับคนตรงหน้าที่เดินออกมาจากมุมทางเลี้ยว
หลังจากเห็นหญิงตรงหน้าแววตาถังอิ่นก็เป็นประกาย เบี่ยงตัวหลบอยู่ด้านหลังของนางท่าทางน่าสงสาร “ท่านป้าฉิน ท่านลุงน่าหลานรังแก
