นิดเดียวก็พอ
“เพคะ องค์หญิง”
หลิวลี่กับชิงหลิงรับคำสั่งแล้วถอยออกไป
แน่นอน พวกนางคงไม่กลับเข้ามาอีกแน่!
ในเมื่อออกไปแล้ว วันนี้ไม่มีทางกลับเข้าจวนแน่นอน!
เพราะถึงอย่างไรฝันร้ายในวันนั้น พวกนางยังไม่เคยลืม
ดังนั้น ในช่วงเวลานี้ จวนองค์หญิงนอกจากหญิงชายคู่นี้ จึงเหลือแค่เพียงถังอิ่นที่ใบหน้าขัดเคืองเท่านั้น
หนานเสียนมองดูถังอิ่นด้วยสายตาเรียบเฉย “ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่อีก”
“…” ถังอิ่นน้อยใจจนเกือบจะร้องไห้
คนที่นางชอบก็ถูกแย่งไปแล้ว แค่นั่งอยู่ข้างๆ นางยังไม่มีสิทธิ์อีกหรือ
ถังอิ่นกัดชายแขนเสื้อ “ข้าไม่ไป ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวชิง นางจะได้ไม่ถูกคนรังแก”
หนานเสียนขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาไม่ค่อยสบอารมณ์
แต่ถังอิ่น...เป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง คงไม่มีปัญหาอะไร
เฟิงหรูชิงถกชายแขนเสื้อ นางนั่งลงบนตั่งหิน นางมองดูหนานเสียนด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “กั๋วซือ นั่งสิ พวกเรามาดื่มกันสักจอก เพื่อฉลองที่เสด็จแม่ข้ากลับมาสักที”
หลังจากนางรินเหล้าให้หนานเสียนเสร็จ นางก็รินให้ตัวเองไม่เต็มจอก
ครั้งนี้เฟิงหรูชิงระมัดระวังมากขึ้น นางยกจอกเหล้าแตะที่ริมฝีปากแล้วจิบเล็กน้อยเท่านั้น
……………………
ตอนที่ 544 กั๋วซือมา
