ดื่มสักแก้ว? (2)
กลิ่นเหล้าเข้มข้นลอดผ่านปากของนาง ไม่เสียแรงที่เป็นเหล้าที่หมักด้วยยาวิเศษระดับสาม อร่อยกว่าเหล้าวิเศษที่หมักที่ตอนแรกมาก
น่าเสียดาย ความคออ่อนแค่เดียวก็ล้มของนางทำให้นางไม่สามารถลิ้มรสเหล้ารสชาติดีงามเช่นนี้แต่นางไม่ทันได้จิบครั้งที่สองในหัวก็มีเสียงดังปึ้ง ร่างทั้งร่างล้มหงายหลังทั้งยืน ในตอนเมานั้นในหัวของเฟิงหรูชิงมีเพียงความคิดเดียว
นางเพียงแค่แตะริมฝีปากล่างเท่านั้นไม่ได้ดื่มเข้าไปสักอึกด้วยซ้ำ!
เพราะเหตุใด! เพราะเหตุใดแค่เท่านี้ก็ไม่ได้?
ความคออ่อนของนางมันอ่อนถึงขั้นใดกันแน่?
หนานเสียนวางแก้วเหล้าในมือลง เขาเอื้อมมือไปดึงเฟิงหรูชิงเข้ามาในอ้อมกอด นิ้วสัมผัสใบหน้างดงามของนางแผ่วเบา
นัยน์ตาแฝงด้วยรอยยิ้มจางๆ
ถังอิ่นถลึงตาจนแทบถลน นี่หนานเสียน...ล่วงเกินเสี่ยงชิงของนางต่อหน้านาง?
นางนับนิ้วคำนวณอย่างละเอียด หากนางเข้าไปแย่งชิงละก็ ก่อนที่เสี่ยวชิงจะตื่นขึ้นมามีเวลาเพียงพอที่นางจะถูกตีจนปางตาย เกิดหนานเสียนตีจนเสียโฉม…เสี่ยวชิงไม่ชอบนางแล้วจะทำอย่างไร?
ในตอนที่สีหน้าถังอิ่นเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายอยู่นี้เอง ก็เห็นหญิงสาวในอ้อมแขนชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาสีดำขึ้นมา
แวว
