ำให้หงส์ขาวมึนงงไปเลย
ตอนแรกมันรู้เพียงไอ้คนโลเลนี่หาเมียให้หนานเสียน และมันคิดว่าฝ่ายหญิงไม่มีทางเป็นคนของสกุลถังอย่างแน่นอน มันจึงไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือถังอิ่น
ถ้ามันจำไม่ผิด ผู้หญิงที่ได้ขนหงส์ไปตอนนั้น คงชื่อถังอิ่น?
ขณะนั้น หงส์ขาวอึ้งไป
นางเด็กนั่นเหมือนเคยพูดว่า หนานเสียนเป็นศัตรูหัวใจ…ของนาง?
มันไม่รู้ว่าถังอิ่นกับหนานเสียนเริ่มเป็นศัตรูใจกันตั้งแต่เมื่อไร และมันก็ไม่รู้ว่านางเด็กนั่นเป็นอะไรกับเสี่ยวชิงชิงกันแน่ มันรู้เพียง ถังอิ่นเกลียดชังหนานเสียนมาก
ตอนนี้ ไอ้คนโลเลยังคิดจะให้หนานเสียนกับถังอิ่นแต่งงานกันอีกหรือ
ซู่อียิ้มน้อยๆ “มู่หลิง เจ้าจะแต่งกับใครที่ไหน ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าหรอกนะ แต่ถ้าเจ้ากล้าขัดขวางความสุขของหนานเสียน ข้าหนานซู่อีแม้ต้องตายก็จะฆ่าเจ้าให้ได้!”
หัวใจของมู่หลิงเหมือนโดนตอกเข้าอย่างแรง เจ็บลึกในทรวง “ซู่อี เราสองคน…มาถึงจุดนี้ได้อย่างไรนะ”
ทั้งๆ ที่สมัยก่อน เขาสองคนรักกันดี และซู่อีก็รักเขามาก
เหตุใดบัดนี้…จึงเป็นแบบนี้ได้
“ไอ้โง่!”
หงส์ขาวโมโหจนตัวสั่นไปถึงตับไตไส้พุง มันพ่นไฟออกจากปากอีกครั้ง
คราวนี้มู่หลิงไม่มีจิตใจจะหลบ สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ซู่อีคนเดียวเท่านั้น
จนเมื่อไฟพุ่งมาถึง เขาจึงยกมือขึ้นกันไว้
มู่หลิงที่เดิมมีท่าทีไม่สนใจ เมื่อหลังมือของเขาถูกเปลวไฟก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บแสบ เขามองดูหลังมือที่ไหม้เกรียม แล้วเอามือซ่อนไว้ด้านหลัง แววต
