าไม่สบอารมณ์
แม้หงส์ตัวนี้ยังโตไม่เต็มที่ แต่มันก็ทำร้ายเขาได้แล้ว หากมันโตกว่านี้ เกรงว่าคนสกุลมู่คงจะเอามันไม่อยู่
แต่หงส์ตัวนี้กลับเป็นสัตว์เลี้ยงของซู่อี เขาจึงทำอะไรมันไม่ได้
“ที่เจ้ากับซู่อีมาถึงจุดนี้ ก็เพราะเจ้าทำตัวเจ้าเองมิใช่หรือ แล้วยังคิดจะให้หนานเสียนเดินตามรอยเจ้าอีก” สายตาของหงส์ขาวดูเย้ยหยัน “โชคดีที่หนานเสียนไม่เหมือนเจ้า ถ้าเขาคิดจะมีเมียน้อย ทำให้เสี่ยวชิงชิงโมโหจนหนีไป ก็คงต้องสมน้ำหน้าตัวเองแล้ว!”
…………………….
ตอนที่ 538 ฮ่องเต้ที่หนีออกจากวังไป (2)
เสี่ยวชิงชิงช่างสมบูรณ์ หากหนานเสียนทำตัวเหมือนพ่อเขาที่ไม่รู้จักหวงแหนคนรัก อย่างนั้นเจ้าหงส์ขาวจะเป็นคนแรกที่ไม่ปล่อยเขาหนานเสียนไป
แววตาของมู่หลิงไม่สบอารมณ์ขึ้นไปอีก ดูท่าการที่เขาให้อิสระหนานเสียนเป็นเวลานาน จะทำให้หนานเสียนไปมีผู้หญิงข้างนอกแล้วจริงๆ
เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่า ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดี จึงทำให้หนานเสียนรักหัวปักหัวปำ แม้กระทั่งซู่อีก็ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับนาง
หงส์ขาวยังคงโมโหจนอยู่นิ่งๆ ไม่ได้ “ไอ้คนโลเล ข้าจะบอกเจ้านะ เรื่องเมียน้อยเมียหลวงเต็มบ้านบ้าบออะไรนั่น ผู้หญิงดีๆ อย่างซู่อี ต้องได้รับความรักที่ไม่ต้องแบ่งกับใครเท่านั้น พวกมนุษย์อย่างเจ้ามันซับซ้อนวุ่นวาย หงส์อย่างพวกข้า ถือหลักเมียเดียวเท่านั้น หากรับใครเป็นเมียแล้วก็จะมีแค่นางคนเดียวไปตลอดชีวิต!”
ในระหว่างที่พูด หงส์ขาวอดไม่ได้ที่จะมองดูซู่อี
