ม่มีที่สิ้นสุดปรากฏเต็มในดวงตาคู่นั้น
นี่คือสิ่งที่ทุกวัน นางต้องพบเจอ
ในทุกวัน คนกลุ่มนี้ก็พาพวกนางออกจากคุกแล้วไปเดินขบวน เพื่อให้พวกคนฐานะต่ำต้อยมาเหยียดหยามทำร้ายพวกนาง
นางทนมามากพอแล้ว!
มากพอแล้วจริงๆ!
ชีวิตนี้นางทำผิดเพียงเรื่องเดียว นั่นคือให้กำเนิดเฟิงหรูซวงลูกของกู้เจิ้นหยาง แต่นางไม่เสียใจสักนิด ที่ได้เป็นสนมของเฟิงเทียนอวี้
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับองค์รักษ์ที่ไร้มนุษยธรรม หลิวหรงก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร นางยืดตัวตรงเดินออกจากห้องขังไปราวกับเครื่องจักร
เฟิงหรูซวงรีบวิ่งไปยังองค์รักษ์ที่อยู่ตรงหน้า น้ำเสียงของนางสั่นเครือแววตามีความหวัง
“เสด็จพ่อของข้ากลับมาแล้วหรือยัง ท่านยังไม่กลับมาหรือ ข้าต้องการพบท่าน ข้าต้องไปพบท่าน!!!”
เวลาเนิ่นนานหลายปี แม้แต่เลี้ยงหมายังต้องมีความผูกพันบ้าง
นางไม่เชื่อว่าเสด็จพ่อจะใจไม้ไส้ระกำกับนาง นางเป็นลูกสาวของเสด็จพ่อมาก็สิบกว่าปี
องค์รักษ์มองหน้าเฟิงหรูซวงอย่างเยาะเย้ย “ไม่ใช่ว่าใครก็ได้จะเข้าเฝ้าพระองค์ได้ พวกเจ้าทรยศแคว้นหลิวอวิ๋น นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าสมควรได้รับ เพียงแต่วันนี้มีคนต้องการพบพวกเจ้า พวกเจ้าตามข้ามาดีกว่า”
หลิวหรงตะลึงงัน
มีคนต้องการพบพวกนางอย่างนั้นหรือ
ที่แคว้นหลิวอวิ๋น จนถึงตอนนี้ ยังมีใคร…อยากพบเจอพวกนางอีก
…
จวนองค์หญิงอันดับหนึ่ง
ทันทีที่เฟิงหรูชิงก้าวเข้ามาในจวน ก็มีสาวใช้สองคนรีบเข้ามานางอย่างรวดเร็ว
แต่ว่า…
ทันทีที่หลิวลี่ได้เ