ตอนที่ 525 ฮ่องเต้สี่แคว้นที่ตกใจจนหงายหลัง (8)
เฟิงหรูชิงหยีตา “เจ้าแน่ใจนะว่าจะขวางทางพวกข้า”
นางให้ความนับถือทหารทุกนาย
ถ้าไม่ใช่ในสนามรบที่สองทัพต้องต่อสู้กัน ต้องเข่นฆ่ากัน ช่วงเวลาปกติ ขอเพียงอีกฝ่ายไม่ทำความผิดชั่วช้าอะไร นางไม่มีทางฆ่าคนคนนั้นตามอำเภอใจแน่
แต่ถ้า…อีกฝ่ายดึงดันจะขวางนางให้ได้ นางก็ไม่รับประกัน
จู่ๆ รอบกายของเฟิงหรูชิงก็มีรังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมา พลังรุนแรงราวกับน้ำพุขนาดมหึมา สีหน้าของนางดูเคร่งขรึม ท่าทางน่าเกรงขามยิ่งนัก
ดูคล้ายกับน่าหลานเยียนที่นำทัพออกศึกในสมัยก่อน
มือของจางอวิ๋นที่ถือกระบี่อยู่สั่นระรัว “องค์หญิง…”
เฟิงหรูชิงยิ้มมุมปาก “ฮ่องเต้แคว้นเทียนเสวียนไม่ได้บอกกับพวกเจ้าหรือว่ายอดฝีมือจากสี่แคว้น ถูกฆ่าตายหมดแล้ว”
ทันใดนั้น จางอวิ๋นเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเขาดูซีดขาว เขาถามด้วยท่าทางตกตะลึงว่า “ท่านว่าอย่างไรนะ”
“ยอดฝีมือจากสี่แคว้น ถูกฆ่าตายหมดแล้ว พวกเจ้ายังจะทำอะไรอยู่ที่นี่” เฟิงหรูชิงเดินตรงไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
ทุกก้าวที่นางเดินหน้าไป หัวใจของจางอวิ๋นก็รู้สึกหวั่นวิตก เหมือนกับมีของหนักทับบ่าเขาไว้ เขาไม่อาจยืดกายตรงเหมือนเดิมได้
“ขอเพียงทหารแคว้นเทียนเสวียนยอมศิโรราบ ข้าก็จะไว้ชีวิตพวกเจ้า แต่ถ้าพวกเจ้าจะปกป้องเขา…ข้าก็นับถือในความจงรักภักดีของพวกเจ้า แต่พวกเจ้าคิดว่า…คนพรรค์นั้น คู่ควรแล้วหรือที่พวกเจ้าจะยอมเอาชีวิตเข้าปกป้อง”
ถ้าเป็นเพียงคนขอ