ตอนที่ 523 ฮ่องเต้สี่แคว้นที่ตกใจจนหงายหลัง (6)
ตุบ!
โอวหยางเหวินตัวสั่น เขานั่งจุ้มปุ๊กลงบนพื้น แววตาของเขาดูกระวนกระวาย กลืนน้ำลายอย่างฝืดๆ คอ
“นาง…พาคนมาด้วยเท่าไร”
“แค่สองคนพ่ะย่ะค่ะ”
“สองคนหรือ” โอวหยางเหวินงุนงง
ถึงอย่างไรแคว้นจื่ออวิ๋นก็มีทหารนับล้าน ยอดฝีมืออีกนับไม่ถ้วน พวกนางสองคนยังกล้าบุกมาอีกหรือ
“อีกคนคือ…”
คงไม่ใช่…ตาเฒ่าน่าหลานหูนั่นหรอกนะ
ได้ยินว่าเขายังไม่ตาย ถ้าไม่ใช่ตานี่ก็คงไม่มีคนอื่นแล้ว
“ทูลฝ่าบาท” ขันทีพูดเสียงสั่น ตัวเขามีกลิ่นฉี่คลุ้งมา แสดงให้เห็นว่าคงตกใจจนฉี่ราดมาก่อนแล้ว
“อีกคนคือ คือ…น่าหลานเยียนพ่ะย่ะค่ะ”
คำพูดนี้ราวกับมีไม้หน้าสามฟาดลงไปกลางศีรษะโอวหยางเหวินอย่างจัง
เขาอึ้งทำอะไรไม่ถูก ถามด้วยน้ำเสียงสั่นว่า “เจ้าบอกว่าอีกคนคือใครนะ”
“นางบอกว่าเป็นฮองเฮาของแคว้นหลิวอวิ๋น ชื่อน่าหลานเยียนพ่ะย่ะค่ะ”
ฮองเฮาของแคว้นหลิวอวิ๋น แต่ไหนแต่ไรมีเพียงคนเดียว
น่าหลานเยียนชื่อนี้เคยเป็นฝันร้ายของแคว้นทั้งสี่
โอวหยางเหวินตกใจ เขาพยายามจะลุกขึ้นจากพื้นหลายครั้ง แต่ก็ลุกไม่ขึ้นสักที
ตามหลักแล้ว พวกขุนนาง ขันที หรือนางกำนัลต้องรีบเข้ามาประคองเขา แต่ตอนนี้ ทุกคนต่างหวาดผวากับชื่อของน่าหลานเยียน ไม่มีใครสนใจโอวหยางเหวินที่นั่งกองอยู่ที่พื้น
“น่าหลานเยียน!”
นางตายไปแล้วไม่ใช่หรือ
นางโผล่มาได้อย่างไร
“ฝ่าบาท” ขุนนางฝ่ายบุ๋นคนหนึ่งร้องไห้โฮ “ก่อนนี้กระหม่อมเตือนแล้วว่าอย
