กมายนับไม่ถ้วนยกพลออกมาล้อมพวกนางทั้งสองเอาไว้
ช่างบังเอิญที่จางอวิ๋นแม่ทัพของทหารพวกนั้นเคยเจอน่าหลานเยียนมาก่อน แต่ก็มีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
บัดนี้น่าหลานเยียนผอมเพรียวลง มีเพียงคนที่คุ้นเคยกับนางเท่านั้นที่จะจำนางได้ การเคยเจอหน้าเพียงครั้งเดียว จางอวิ๋นไม่มีทางจำน่าหลานเยียนได้แน่นอน
แต่น่าหลานเยียนกับเฟิงหรูชิงหน้าตาคล้ายกันมาก ดังนั้นจางอวิ๋นจึงจำเฟิงหรูชิงได้
“องค์หญิง ที่นี่คือแคว้นเทียนเสวียน ท่านมาที่นี่โดยไม่แจ้งให้พวกเราทราบก่อน แบบนี้ไม่เหมาะสมกระมัง” จางอวิ๋นเดินไปข้างหน้าเพียงลำพัง เขาในชุดเกราะดูน่าเกรงขาม พูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เฟิงหรูชิงยิ้มน้อยๆ “งั้นเจ้าจงไปบอกฮ่องเต้ของพวกเจ้า ว่าที่ข้ามาวันนี้ ก็เพื่อมาเอาชีวิตเขา!”
จางอวิ๋นตะลึง
ก่อนหน้านี้ที่สี่แคว้นส่งยอดฝีมือไปยังแคว้นหลิวอวิ๋น เขารู้เรื่องนี้แล้ว แต่ไม่รู้ว่ายอดฝีมือของแคว้นทั้งสี่ถูกฆ่าทิ้งหมดเกลี้ยง
เรื่องน่าอายแบบนี้ ฮ่องเต้คงไม่บอกแม่ทัพเฝ้าประตูเมืองอย่างเขาหรอก
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่รู้ว่ายอดฝีมือถูกฆ่าตายหมดแล้ว และคิดไปว่าพวกเขาทำสำเร็จ เฟิงหรูชิงเลยพาแค่คนๆ เดียวมาล้างแค้นด้วย
“องค์หญิง ฝ่าบาทของเราไม่ให้ใครเข้าพบ เชิญกลับไปเถอะ!”
จางอวิ๋นแววตาไม่สบอารมณ์ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่ยอมให้เฟิงหรูชิงผ่านประตูเมืองเข้าไป
นี่เป็นหน้าที่ของเขา!
………………………………
