ตอนที่ 517 ชิงหย่วนที่อกจะแตกตาย (5)
“ผู้เฒ่าสกุลฉินแย่งเหล้าข้าดื่ม” น่าหลานหูทำทีน้อยอกน้อยใจ น่าสงสาร
น่าหลานเยียนจ้องเขม็งไปทางฉินเฟยหยาง ทำให้เขาตกใจกลัวจนแทบทรุดเข่าลง ร้องไห้จนน้ำตาอาบหน้า “แม่ทัพเฒ่า ข้าไปแย่งเหล้าของเจ้ามาตอนไหน เห็นๆ กันอยู่ว่าเจ้าแบ่งให้เอง”
น่าหลานหูฟึดฟัด “ข้าไม่สนหรอก เจ้าดื่มไปตั้งเยอะ สุดท้ายก็อ้วกออกมาจนได้ ควรจะให้ข้าได้ระบายความแค้นเคืองหน่อย”
ฉินเฟยหยาง “…”
ตาแก่นี่ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
“แล้วยังมีเจ้าหนุ่มสกุลหลิ่วนั่นอีก เกือบทำให้ลูกสาวเจ้าตาย” ชายชราพูดต่อ
น่าหลานเยียนสีหน้าดุดัน น้ำเสียงเย็นยะเยือก “ใครจะฆ่าลูกสาวข้า”
“…เสด็จแม่ เรื่องทั้งหมดมันผ่านไปแล้ว” เฟิงหรูชิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เรื่องราวเหล่านั้นมันตั้งแต่สมัยองค์หญิงคนเดิม หากในวันนี้ท่านตาพูดออกมาต่อหน้าคนมากมาย จะขายหน้าขนาดไหนนะ
“แล้วก็มีนางหลิวหรงจอมหลอกลวง ขโมยป้ายเลือดเหล็กของเจ้าไป แถมยังเลี้ยงดูชิงเอ๋อร์ให้ไม่เต็ม หนำซ้ำยังสอนให้นางเป็นคนชั่วร้ายอีก”
“…”
ท่านตา เลิกพูดได้แล้ว
นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
อีกอย่าง แม้จะรู้ว่าที่ท่านตาบอกว่าไม่เต็มนั้นพูดถึงน้ำหนัก แต่ท่านพูดออกมาแบบนี้ คนจะเข้าใจผิดกันได้…
น่าหลานเยียนโกรธจนหน้าบูดเบี้ยว นางลืมคนสองคนที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าไปจนหมดสิ้น
“นางตายหรือยัง ถ้ายังไม่ตาย พาข้าไปเจอนางที”
แรกเริ่ม นางรู้ว่าหลิวหรงเป็นคนวางยาเฟิงเทียนอวี