ตอนที่ 511 ใครอนุญาตให้เจ้าระเบิดพลีชีพวะ (5)
เฝิงชิงกำหมัดแน่น “ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าพูด”
“ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร เจ้ารู้แค่ว่า กู้เจิ้นหยางถูกเชิญจากพรรคเภสัชเทพมาที่นี่ก็พอแล้ว เรื่องอื่นไม่จำเป็นต้องรู้หรอก!” เฟิงหรูชิงหงายฝ่ามือขึ้น ทันใดนั้นกระบี่ก็ปรากฏขึ้นในมือของนาง
นางเดินประชิดตัวเฝิงชิง
“คนอย่างข้ามีความแค้นต้องชำระ เจ้าทำร้ายท่านลุงกับพี่ชายข้า ข้าจะเอาชีวิตเจ้ามาชดใช้ หวังว่าชาติหน้า เจ้าจะไม่เป็นศัตรูกับแคว้นหลิวอวิ๋นของพวกข้าอีก”
นางฟันกระบี่ลงไป เลือดพุ่งออกจากคอของเฝิงชิง เขาตาเหลือกจ้องเฟิงหรูชิงตาเขม็ง
จนกระทั่งตอนนี้ เขายังคงคิดถึงคำพูดที่เฟิงหรูชิงพูด
คุณชายเจิ้นหยางถูกเชิญมาจากพรรคเภสัชเทพ!
คำว่าเชิญเป็นคำที่มีความหมาย ในเมื่อคุณชายเจิ้นหยางมีความแค้นกับแคว้นหลิวอวิ๋นมากขนาดนี้ คำว่า ‘เชิญ’ ต้องเป็นคำพูดแบบอ้อมๆ แน่นอน!
ก่อนตายเฝิงชิงรู้สึกเสียดายในสิ่งที่ทำลงไป
เสียดายที่เป็นศัตรูกับสกุลน่าหลาน
และยิ่งเสียดาย ที่เป็นฝ่ายรนหาที่ตายเอง!
เฝิงชิงหลับตาลงด้วยความคับแค้นใจ
เมื่อกองกำลังของข้าศึกไม่มีเขา ทั้งทัพสกุลน่าหลานก็มีกำลังคนจำนวนมาก บัดนี้ทัพของเขาแตกกระสานซ่านเซ็น กำลังพลขาดความฮึกเหิมและตัดสินใจยอมแพ้
ในการทำศึก ถือหลักไม่ฆ่าทหารที่ยอมสวามิภักดิ์
ศึกสงครามระหว่างแคว้นไม่เหมือนการต่อสู้ระหว่างตระกูลหรือพรรคที่ถ้าไม่ตายกันไปข้างก็ไม่ยอมเลิกรา!
ทหารเหล่านั้
