นไม่ว่าจะทำผิดแค่ไหน ก็ล้วนเป็นการสั่งการของเบื้องบน พวกเขาไม่มีสิทธิ์เลือก
ดั้งนั้น ความผิดทั้งหมดทั้งมวลจึงเป็นความผิดของฮ่องเต้และเหล่าขุนนาง! พวกผู้ใต้บังคับบัญชาถือเป็นผู้บริสุทธิ์!
ไม่มีใครไม่กลัวตาย และไม่มีใครชอบสงคราม กษัตริย์นั้นเสวยสุขอยู่บนกองเลือดของเหล่าทหาร ทหารเหล่านั้นเสี่ยงตายเพื่อยึดดินแดนของผู้อื่นมา
นี่คือเหตุผลที่แคว้นหลิวอวิ๋นไม่เคยคิดแย่งชิงดินแดนของใคร
พวกเขาทำแค่เพียงรักษาดินแดนของตน ไม่ยอมให้ผู้ใดมารุกราน และไม่ปล่อยให้ทหารผู้บริสุทธิ์ต้องสละชีพเพื่อผู้มีอำนาจ
แน่นอนว่า การไว้ชีวิตเหล่าทหารที่ยอมแพ้ ไม่ได้หมายความว่าสกุลน่าหลานจะรับคนเหล่านั้นมาเป็นทหารในทัพของตน!
ทหารพวกนี้ทำได้เพียงรับไว้ในกองทัพของแคว้นหลิวอวิ๋น แต่ไม่ถือเป็นทหารของสกุลน่าหลาน
ทหารของสกุลน่าหลาน ยอมตายไม่ยอมแพ้ ทหารที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อศัตรู สกุลน่าหลานไม่ต้องการ!
“ฝ่าบาท” น่าหลานฉางเฉียนเดินมาด้วยท่าทางโซเซ เขาทำท่าถวายบังคม “กระหม่อมทำตามหน้าที่ รักษาดินแดนของแคว้นหลิวอวิ๋นไว้ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เฟิงเทียนอวี้ถอนหายใจ เอามือตบไหล่น่าหลานฉางเฉียน “ท่านพี่ ลำบากเลยสินะ”
คำว่าพี่นี้ ฟังดูจริงใจนัก
บัดนี้น่าหลานฉางเฉียนไม่ใช่ขุนนางใต้บังคับบัญชาของเขา และเขาก็ไม่ใช่ฮ่องเต้
พวกเขาเป็นเพียงคนในครอบครัวเดียวกันเท่านั้น
น่าหลานฉางเฉียนตะลึง น้ำตาคลอเบ้า
“กระหม่อม ไม่ลำบากพ่ะย่ะค่ะ!”
“ไม่ๆๆ ท่านพ
