ฝึกทั้งอาคมและรางกายพวกเยี่ยจานทั้งสามคนมองตนไม่วิเศษเกล็ดทองที่่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และมหืมาแลวจําต่องตกตะลึงเบิกเนตรอัครยุทธ์ทั้งยี่สิบคนตางสัมผัสได้ถึงอันตรายที่่รุนแรงเจียงฉางเชิงสะบัดมือซายตนไม่่วิเศษเกล็ดทองที่่บังแผนฟาปิดตะวันก็เริ่มสันไหวแสงสีทองสาดสองโลกเทพยุทธ์ทําใหคนนับไม่่ถ้วนตองมองตามไปไกลออกไปเฟ็งอวี้ที่่อยุทามกลางชากปรักหักพังเพิ่งฟื้นขึ้นมาเขาลืมดวงตาทั้งคูขึ้นอย่างยากเย็นแสงสีทองแทรกผ่านฝุ่นดินที่่กําลังหมุนม่วนและสาดลงมาบนใบหนาของเขา
“นั้นคือ…สิงใดกัน…”
เฟิงอวีสงสัยอยู่ในใจความทรงจําก่อนหมดสติไปพื้นคืนมาอยางรวดเร็วเขารีบเบิกตากว่างอยากลุกคลานขึ้นมาแตกายเนื้อของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเลือดลมแตกซานลําพังแคลุกขึ้นก็ยังตองใชเรี่ยวแรงที่่มีทั้งหมดยิ่งไม่่ต้องเอยถึงการออกไปตามหานองชายน่องสาวของตน
แสงสีทองที่่อยุทามกลางฟาดินสันไหวอยางเหิมเกริม
สิงที่ตามมาคิอลมพัดโหมรุนแรงพัดฝุนปลิวคลุงในปาเขาแถบนีจนกระจายไปเฟิงอวิหันหนาไปมองโดยไม่รูตัวเขาเบิกตากวางแมแตปากก็ยังอาออกจนคางดวย
นีเขามองเห็นสิงใดกันตนไม่สีทองใหญ่เที่ยมฟาตนหนึ่ง!
โลกเทพยุทธมีของวิเศษที่ใหญ่โตเชนนีตังแตเมือใด
เขาเห็นวาบนกิงกานของตนไม่วิเศษเกล็ดทองมีเถาวัลยสีทองทอดตัวออกมาและฟาดไปทิทิศทางหนึ่ง
นันมันสิงมีชีวิตหรือเป็นของวิเศษได้กัน
เฟิงอวิตดีนตกใจหากเป็นอยางหลังเขาก็ไม่สามารถจินตนาการได้เลยวาคนเชนใดกันทิใชของวิเศษเชนนี
