“ซางเป็นอานุภาพที่ทรงพลังเหลือเกินโลกเทพยุทธมีพลังเชนนือยุดวยหรือนี…”
หลิวเสินโจวเอยเสียงหนักสีหนาเครงเครียดกับตัวเองเศรเห็นชัดวาผูอยูในฐานะเชนเขาก็ยังไม่เคยได้เห็นอัครเทพยุทธมากอนซีหมิงหวังกลับมองอยางเขาใจและกลาววา “ไม่ใชพลังระดับนีแลวจะสยบสามพันดินแดนได้เยียงไรทั้งเจาและขาตางก็รูดีวาเหลาเผาสูงศักดินิร์นดรกาลแข็งแกรงเพียงใด”
เผาหมึงและเผาหลิวตางก็เป็นเผาทิแข็งแกรงแตเผาสูงศักดิที่แข็งแกรงยิงกวาพวกเขาก็ยังมือยหน้าซํายังมีไม่นอยดวยเยียจานกลับเคือาแตเหลิยวซายแลขวาราวกับกําลังหาบางอยางอยู่
เนื่องจากไม่ใชรางจริงของเจียงฉางเชิงทําใหไม่ได้ยินเสียงในใจของเขาจึงเอยถามไปวา “เจกก๊าลังมองสิงใดอยูวี”
หลิวเสินโจวและซีหมิงหวังหันหนาไปมองเยียจานพรอมกับสังเกตเห็นสิหนาสับสนของเขา
เยียจานสูดหายใจลึกแลวกลาววา “ขาเหมือนสัมผัสกลินอายของพีใหญ่ขาได้”
ได้ยินเซนนันทังหลิวเสินโจวและซีหมิงหวังกิ๊สะดุงและตางหันหนาไปมองนามของเยียเสินคงเป็นตํานานลัศจรรยอยางยิงยวดในมหาพิภพนิลเหลืองหากวากันเรืองของคุณสมบัติแตกําเนิดเขาหลิวเสินโจวและซีหมิงหวังเสมอกันกระทังมีคนบอกวาเขาสามารถไลตามไทซังคุนหลุนได้ทันเลยที่เดียว
ทวาสุดทายเยียเสินคงก็เป็นศัตรูกับโลกเทพยุทธตัวตนหายไปจากโลกแตดวยพฤติกรรมใจกลาบาบินเชนนีชื่อเสียงของเขาจึงเหนือกวาหลิวเสินใจวและซีหมิงหวัง
เจียงฉางเชิงกลาววา “เซนนันก็จงออกไปตามหาตามทิเจาสัมผัสได้เถิด”
เยียจานลัง
