เลเขาไม่ได้ใงกลัววาอาจจะเป็นหลุมพรางได้
“ขาจะไปกับเจาดวย”
ได้ยินคําของมรรคาจารยเยียจานหนาซีนตาบานขึ้นมาทันใดวริบเอยขอบคุณจากนันก็เริมชีบอกทาง
หลิวเสินโจวและชีหมิงหวังหารอกันพวกเขากํ๊าลังเดาวาเยียเสินคงตกลงมกาทินีจริงๆหรือไม่กเรื่องนี้ไม่ชัดเจนรูเพียงวาโลกเทพยุทธประกาศออกมาวาเยียเสินคงตายแลว”
“ขาอยูในโลกเทพยุทธมาตังหลายปีก็ไม่เคยพบวามีใครซึ่อเจากรังเภคภ์คเรื่อนวิงเห็นมากับตาวาเยียเสินคงตายแลวกอนหนานีตอนไปหาจักรพรรดิเกาอัคราเพื่อไปสรางทารกเทพกําเนิดสวรรค”
หวังเที่ยนยังอยากจะสรางเยียเสินคงขืนมาอีกคนดวย
“ทกรกเทพกําเนิดสวรรครีดูทาจักรพรรดิเกาอัคราจะเป็นพวกอยูไม่สุข”
“คนผูนีมีใจทะเยอทะยานจริงๆทวาความสามารถของเขาออนดอยนักไม่สามารถทําใหเกิดคลืนลมใดขึนมาได้”
เจียงฉางเชิงฟังคนทังสองหาวือกันแลวก็อดคิดถึงทารกเทพกําเนิดสวรรคที่อยูบนคงคาสวรรคไม่ได้
แมไม่ได้สรางทารกเทพกําเนิดสวรรคได้เสร็จสมบูรณแตก็แข็งแกรงจริงๆเขามีลางสังหรณวาในอนาคตจักรพรรดิเกาอัคราผูนันจะตองทําใหเกิดพายุฝนคาวโลหิตขีนมาเป็นแน
ทวานันก็เป็นความยุงยากของวิถียุทธเชนกันเพราะเมือพูดชวงเวลาเฉพาะหนานีแลวหากวิถิียุทธถูกคุกคามมากขึนจะเป็นการดียิงกวาสวนวาจะคุกคามมาถึงเขาในอนาคตหรือไม่เขายังคงเก็บความกังวลนีไวแตไม่ได้เดือดเนื่อรอนใจเกินไป
เดิมที่ในหลานีก็ไม่มีเรืองที่่แนนอนอยู่แลว
ตลอดทางที่เคลื่อนไปขางหนาก็เห็นวาการตอสูของโลกเทพยุทธได้เปิด
