่พี่เจ้า”
“ข้าไม่สน ญาติของเสี่ยวชิงก็เหมือนญาติของข้า พ่อของนางก็คือพ่อของข้า พี่ของนางก็คือพี่ของข้าเหมือนกัน!”
เฟิงเทียนอวี้ที่อยู่ข้างๆ “…” จู่ๆ ลูกสาวจากไหนเพิ่มมาอีกคนเนี่ย เขาไม่รับได้หรือไม่
“แล้วสามีของนางล่ะ” ถังอิ่นสีหน้าเปลี่ยน พูดด้วยความโกรธ “ศัตรูหัวใจไงเล่า!”
“…” ผู้หญิงคนนี้…ดูท่าคงจะชอบน้องสาวของเขาจริงๆ
ถ้าจะให้นางกลับไปเป็นเหมือนปกติ เกรงว่า…คงไม่ง่ายขนาดนั้น เฟิงหรูชิงมองผ่านน่าหลานจิ้งแล้วไปหยุดอยู่ที่น่าหลานฉางเฉียน หลังจากนั้นไม่นาน นางก็หันมามองที่เฝิงชิงที่นอนกองอยู่บนพื้น นางหยีตา
“เจ้าทำร้ายท่านลุงกับพี่ชายของข้าใช่ไหม”
เฝิงชิงสีหน้าไม่สู้ดี “ครั้งนี้ที่สี่แคว้นผนึกกำลังกัน มียอดฝีมือจากโลกสันโดษคอยสนับสนุน พวกเจ้าเอาชนะยอดฝีมือที่มีฌานระดับสี่ได้ แต่ไม่รับประกันว่าจะเอาชนะคุณชายท่านนั้นได้ ถ้าเจ้ารู้จักประมาณตนล่ะก็…”
“อ้อ เจ้าหมายถึงกู้เจิ้นหยางใช่ไหม” เฟิงหรูชิงทำสีหน้าเชิงเย้ยหยัน
เฝิงชิงอึ้งไป
เขาไม่เคยพบชายจากโลกสันโดษผู้นั้นมาก่อน คนที่ติดต่อพวกเขามีเพียงนางกำนัลคนหนึ่งเท่านั้น แต่เขาเคยแอบได้ยินนางกำนัลคนนั้นเรียกชื่อชายผู้นั้นว่าคุณชายเจิ้นหยางอะไรประมาณนั้น
ทำไม…เฟิงหรูชิงถึงรู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเขา
“ช่างบัญเอิญเหลือเกิน คุณชายเจิ้นหยางคนนั้นมาเยี่ยมเสด็จแม่ข้าพอดี” เฟิงหรูชิงยิ้มออกหน้าออกตา “เจ้าอยากเจอเขาหรือไม่”
……………………………
