ก็จะไม่มีโอกาสได้กลับมาเกิดใหม่อีกเลย!
เขาใช้วิญญาณที่สามารถเดินทางท่องไปในสังสารวัฏฏ์แลกกับการรักษาดินแดนมาตุภูมิ!
ในทวีปชางเยว่คงมีเพียงแม่ทัพพวกนี้ ที่ยอมเลือกทางเดินเช่นนี้ ช่างน่าทึ่งและทนมองดูต่อไปไม่ได้ถูกต้อง ชิงหย่วนชักทนดูต่อไปไม่ได้แล้ว เพื่อจิตวิญญาณของเหล่าขุนศึกตระกูลน่าหลาน!
ไม่ว่าน่าหลานจิ้งจะเคยทำผิดมามากแค่ไหน คนเหล่านี้ไม่ได้ทำผิดอะไร เขาจะยอมเห็นผู้กล้าที่ไม่กลัวตายต้องตายไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้หรือ
“จื่อเยียน ข้าขอโทษ แม้น่าหลานจิ้งจะเป็นคนเลว แต่คนอื่นๆ ข้าจะปล่อยไปไม่สนใจไม่ได้”
การต่อสู้ระหว่างแคว้น ไม่เกี่ยวอะไรกับโลกสันโดษเลยแม้แต่น้อย คนของโลกสันโดษไม่อาจก้าวก่ายเรื่องพวกนี้ได้ แต่ไม่รู้ทำไม ภาพของน่าหลานฉางเฉียนผู้เด็ดเดี่ยว จึงทำให้จิตใจของชิงหย่วนหวั่นไหวได้ง่ายได้เช่นนี้
ไม่มีใครไม่นับถือวีรบุรุษ!
เมื่อเทียบกับเฝิงชิงแล้ว เขารู้สึกชื่นชมน่าหลานฉางเฉียนมากกว่า!
สีหน้าของจื่อเยียนเปลี่ยนไป นางกัดริมฝีปากแน่น ทันใดนั้นดวงตาของนางก็มีประกาย นางยืนโซเซก่อนจะล้มตัวลงไปข้างหน้า
“โอ๊ย!”
เสียงกรีดร้องแสดงความตกใจ ทำให้ชิงหย่วนหันหลังกลับมา เมื่อเขาเห็นท่าทางที่จื่อเยียนล้มพับไป เขาตกใจ รีบวิ่งเข้ามารับตัวนางเอาไว้
“จื่อเยียน เจ้าเป็นอะไร” ชิงหย่วนสีหน้ากระวนกระวาย
จื่อเยียนได้รับบาดเจ็บพวกต้องการช่วยเขาหายาวิเศษ ดังนั้น เขาจะไม่ยอมให้นางเป็นอะไรเด็ดขาด!
………………….
