พวกเจ้าจะชดใช้ให้ข้าอย่างไร”
น่าหลานฉางเฉียนกับน่าหลานจิ้ง เป็นศัตรูคู่แค้นที่ทำร้ายคนในครอบครัวของเขา!
ต่อให้เขาบอกให้น่าหลานฉางเฉียนยอมแพ้เสีย แต่นั่นก็ไม่ได้มาจากความตั้งใจของเขาจริงๆ เพราะเขารู้ว่าคนอย่างน่าหลานฉางเฉียนไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีโอกาสที่จะทรมานให้น่าหลานฉางเฉียนตายอย่างเจ็บปวดทุรนทุราย!
“ในสนามรบก็เป็นเช่นนี้ ถ้าจะเอาคืน บรรดาขุนศึกทั้งหลายของตระกูลน่าหลานมิต้องถูกพวกเจ้าฆ่าไปด้วยหรือ ส่วนลูกชายเจ้า…” น่าหลานฉางเฉียนกระอักเลือดออกมา เขาเอามือปาดเลือดที่มุมปาก ร่างกายไหวเอน “เขาลักพาตัวเด็กหญิง ทำแต่ความชั่ว โทษสมควรตาย! แค่ตัดเจ้าโลกของเขามันยังน้อยเกินไป ถ้าเป็นข้าละก็ ข้าจะฆ่าเขาให้ตาย!”
“น่าหลานฉางเฉียน!”
เฝิงชิงตะคอกด้วยความโกรธ เขาต่อยไปที่อกของน่าหลานฉางเฉียน
ตัวของน่าหลานฉางเฉียนถอยไปข้างหลัง ที่พื้นดินปรากฏเป็นรอยเท้าลากยาว
“ข้ามีลูกชายแค่คนเดียว ข้ามีลูกชายเพียงคนเดียวเท่านั้น! เจ้าทำให้ตระกูลเฝิงของข้าไร้คนสืบสกุล ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!”
ครั้งนี้ที่เขาอาสาออกทัพก็เพื่อล้างแค้น!
เขาต้องการให้น่าหลานฉางเฉียนตายทั้งเป็น!
น่าหลานจิ้งพยายามลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าหาเฝิงชิงอีกครั้ง
เฝิงชิงหัวเราะหึแล้วใช้เท้าถีบน่าหลานจิ้ง
การถีบคราวนี้เขาใช้พลังวิเศษจำนวนมาก จึงทำให้กระดูกซี่โครงของน่าหลานจิ้งยุบเข้าไป
“จิ้งเอ๋อร
