ตอนที่ 497 บาปกรรมของถังอวี้ (4)
จากเดิมที่ถังอวี้เคยลืมเรื่องราวเหล่านี้ไปแล้ว เมื่อได้ฟังคำถังซื่ออีกครั้ง หัวใจนางก็ตกไปอยู่ท่ามกลางความสิ้นหวัง
น่าเสียดาย ที่นางสูญเสียลิ้นไป จึงทำได้แค่ส่งเสียงอ้อๆ แอ้ๆ ออกมาเท่านั้น
“ไม่ต้องคิดแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ ถังอวี้ทำตัวกำเริบเสิบสานที่จวนเฟิงอวิ๋น ปฏิบัติต่อผู้พิทักษ์เยี่ยงสาวรับใช้ ยังมาเอาเฟิงชิงย่วนของคุณหนูใหญ่ไปอีก ก่อเรื่องสารพัด นางไม่ล้างผลาญจวนเฟิงอวิ๋นจนหมดสิ้นก็ดีเท่าไรแล้ว ยังมีหน้ามาบอกว่าส่งยาวิเศษให้จวนเฟิงอวิ๋น ใครจะเชื่อ”
ทำตัวกำเริบเสิบสานที่จวนเฟิงอวิ๋น!
ปฏิบัติต่อผู้พิทักษ์เยี่ยงสาวรับใช้!
เอาเฟิงชิงย่วนของคุณหนูใหญ่ไป!
ถังอวี้ไปเอาอำนาจมาจากไหน ถึงได้ทำให้จวนเฟิงอวิ๋นโกลาหลไปหมด
ริมฝีปากของถังซื่อสั่น เขาไม่พูดอะไรต่อ
ต่อให้เป็นคนโง่เขลาเพียงไหน ก็ต้องสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในคำพูดของเฟิงอิง…
“ถังอวี้ไปจวนเฟิงอวิ๋นตั้งแต่เมื่อไหร่”
ผู้เฒ่าถังอีมองไปยังคนสกุลถังที่ต่างมีสีหน้าประหลาด เขาเอ่ยถามแทนทุกคน
เฟิงอิงแสยะยิ้มมุมปาก “เดิมทีนายหญิงของข้ารับความกระทบกระเทือนใจไม่ไหวอยู่แล้ว มีคนจงใจทำสิ่งเสียดแทงใจนายหญิง อาศัยจังหวะที่นางสติสัมปชัญญะไม่สมบูรณ์ สูญเสียความทรงจำ ทำให้ท่านเสียใจจนหมดสติแล้วขโมยป้ายประกาศิตไป สวมรอยเป็นลูกศิษย์ของนายหญิง ล่อลวงให้คนจวนเฟิงอวิ๋นไล่ฆ่าคุณหนูใหญ่ตัวจริง”
เสียงของเขาหยุดไป ใบหน้าแสด
