ูกศิษย์ของพรรคเภสัชเทพ…ลูกคนล่ามโซ่ไว้ กลายเป็นหมาไปเสียแล้วหรือ เรื่องนี้ พรรคเภสัชเทพรู้หรือไม่
“เจ้าหมายักษ์!” ชิงหานตีหัวกู้เจิ้นหยางอย่างไม่พอใจ ปากเล็กๆ มุ่ยทันที
“ทำไมเจ้าไม่ไปกัดคน หลังจากที่จักรพรรดิที่เก้าหายตัวไป ข้าสั่งให้เจ้าดำกัดใคร มันก็จะกัดคนนั้น!”
จักรพรรดิที่เก้าหายตัวไปไม่นาน นางกับฝูเฉินก็เติบโต สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์และได้รับการบูชาจากพรรคเทพเภสัช
เจ้าดำคือหมายักษ์ที่คอยเฝ้าสวนยา โตมากับพวกเขาจึงทำให้เชื่อฟังคำสั่งของพวกเขาโดยปริยาย
ส่วนหมาตัวนี้ สู้เจ้าดำไม่ได้เลยสักนิด! น่าโมโห คิดถึงเจ้าดำเหลือเกิน!
ที่สำคัญคือ เจ้าหมาตัวนี้บินไม่ได้ พาพวกเขาดูไปทิวทัศน์ที่สูงๆ ไม่ได้! ไม่มีอะไรดีสักอย่าง!
กู้เจิ้นหยาง “ข้าไม่ใช่หมา…”
“เจ้าหมายักษ์ ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าเป็นหมาที่ท่านพ่อข้าเอามาให้ ทำไมเจ้าไม่ยอมรับตัวเอง”
“ข้าไม่ใช่หมาจริงๆ !” เขากัดฟันพูดแก้ตัว
เขาพยายามอย่างมากที่จะกู้ชื่อเสียงของพรรคเทพเภสัชกลับมา
ชิงหานเบ้ปากด้วยความผิดหวัง “อ้อ ไม่ใช่เจ้าหมายักษ์สินะ อย่างนั้นฆ่าทิ้งเอาไปต้มน้ำแกงดีกว่า”
ท่านแม่เคยบอกว่าไม่ให้กินของดิบ อย่างนั้นก็จับต้มน้ำแกง นางเชื่อฟังคำของแม่เป็นที่สุด
“…”
เจ้าใจคออำมหิตขนาดนี้ แม่ของเจ้ารู้บ้างหรือไม่
“เฮอะๆ ๆ ๆ !” ถังอวี้ส่งเสียงหัวเราะประหลาดออกมาจากลำคอ
นางสูญเสียลิ้นไปแล้ว ไม่มีทางพูดได้อีก จึงเหลือแค่เพียงวิธีนี้สำหรับใช้เยาะเย
