ถังลั่วหันไปมองถังอวี้ แม้เขาจะรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ก็ไม่อยากเชื่อว่าลูกสาวของเขาจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้
กล้าคิดฆ่าหรงเยียน แถมยังโกหกเขาอีกด้วย!
นางเป็นหญิงที่เขารักที่สุดเชียวนะ เหตุใดถังอวี้ถึงทำได้ลงคอ
ถังอวี้แสยะยิ้ม “ถ้าเป็นดอกจื่อยวนแล้วจะทำไม นางเฟิงหรูชิงกลายเป็นอัมพาตทำอะไรไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ !”
แม้จะฆ่าหรงเยียนไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยเฟิงหรูชิง…ก็ต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิต
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!
เดิมฉินเฉินตั้งใจจะไปหาเฟิงหรูชิง ใครจะรู้ว่าเมื่อเขาได้ยินคำพูดของถังอวี้ เขาจะหยุดเดินอยู่ตรงนั้น
ทันใดนั้นเขาก็เคลื่อนกายไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ไปยืนอยู่ตรงหน้าของถังอวี้ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านไปรอบกาย เขาใช้กระบี่แทงไปที่แขนของนางโดยไม่ยั้งมือ
ขณะที่ถังอวี้เปิดปากกรีดร้อง เขาฉวยโอกาสใช้กระบี่ฟันลิ้นนางจนขาด
ในเมื่อปากของนางเที่ยวระรานชาวบ้าน เช่นนั้นปากของนาง…ก็ไม่จำเป็นต้องพูดอีก
เขาไม่ยอมให้ใครมาพูดจาเหยียดหยามเฟิงหรูชิงแม้สักคำเดียว!
“แม่นางหรง” ถังอู่ทนดูต่อไปไม่ได้ “ไม่ว่าคุณหนูใหญ่กับนายท่านทำผิดอะไร ต่อให้ท่านโกรธแค้นแค่ไหน ก็ไม่ควรให้มันยืดเยื้อ เหตุใดท่านต้องทรมานพวกเขาแบบนี้ ถังอวี้ทำผิดจริง แต่นายท่านไม่ได้ผิดอะไร สิบปีที่ผ่านมา สกุลถังของเราดูแลท่านเป็นอย่างดี อาหารการกินจัดให้ไม่ขาด ไม่เคยเรียกร้องให้ท่านต้องจ่ายเงินสักแดงเดียว โปรดเห็นแก่น้ำใจตลอดสิบปีที่ผ่านมาขอ
