งข้า ทำไมถึงได้มีเดนมนุษย์อย่างเจ้า ทำเดือดร้อนไปทั้งสกุลถัง ท่านเจ้าบ้าน นี่คือลูกสาวที่แสนดีของท่าน เพื่อลูกสาวคนนี้ ท่านทำให้ถังอิ่นโมโหจนหนีไป!”
ถังซื่อโกรธแค้นสุดขีด นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเสียใจและเกลียดชัง
สำหรับเขาทุกอย่างที่ทำจะคำนึงถึงผลประโยชน์ของสกุลถังเป็นอันดับแรก คิดไม่ถึงว่าท่านเจ้าบ้านกับถังอวี้จะทำเรื่องชั่วร้ายลวงโลกเช่นนี้
เริ่มจากการยึดครองภรรยาคนอื่นมานานกว่าสิบปี แถมยังขโมยยาวิเศษระดับสี่ของนาง ยิ่งไปกว่านั้น ทำให้คนสกุลถังเข้าใจผิดว่าหรงเยียนมาอยู่กินเปล่าๆ อีก…
หากรู้เช่นนี้ เขาคงจะไม่เลือกยืนอยู่ฝ่ายท่านเจ้าบ้าน!
ถังอู่เดิมทียังเห็นใจถังอวี้
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เห็นถังอวี้มาตั้งแต่เล็ก แม้จะต้องฆ่านาง ก็ควรจะให้นางตายแบบไม่ทรมานนัก ตอนนี้ได้รู้เรื่องราวมากมาย เขาก็พูดอะไรไม่ออกอีกเลย
ยิ่งไปกว่านั้นคือเขายังปกป้องตัวเองไม่ได้เลย ดูแลถังอวี้คงไม่ไหว!
ตั้งแต่เริ่ม ผู้เฒ่าถังอียืนอยู่ด้านข้าง
เขายิ้มเยาะเย้ย ราวกับเรื่องตลกนี่ไม่เกี่ยวข้องกับเขา เขาเป็นเพียงคนดูเหตุการณ์ สายตาเย็นชาของเขามองไปยังคนสกุลถังที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนเหมือนกับตัวตลก
ความพินาศของสกุลถัง ไม่ได้เริ่มจากการที่ถังอวี้ขโมยยาวิเศษ แต่เริ่มจากที่ถังลั่วพาหรงเยียน… อ้อ ไม่สิ น่าหลานเยียนกลับมาด้วย มันถูกลิขิตไว้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว!
ถังซื่อกวาดสายตามองไปที่ทุกคน ตอนที่เขาเห็นคนที่อยู่ด้านหลังน่าหลานเย
