ตอนที่ 491 หนานเสียน นั่นใช่เจ้าหรือไม่ (5)
“เสด็จพ่อ” เฟิงหรูชิงยิ้มหวาน แววตาเป็นประกาย “หลายปีที่เขามาอยู่แคว้นหลิวอวิ๋น ได้ออกลายเจ้าชู้หรือไม่เพคะ”
เฟิงเทียนอวี้ตอบตามจริง “ไม่มี!”
กั๋วซือไม่เคยออกลายเจ้าชู้ ข้างกายเขามีเพียงแค่งูตัวผู้หนึ่งตัว
“อย่างนั้นเฟิงหรูซวงที่ตอแยเขาไม่หยุด มีจุดจบอย่างไร”
“ถูกงูฉก โยนออกจากป่าไผ่ทิศใต้”
รูปโฉมของหลิวหรงนั้นใช้ได้ กู้เจิ้นหยางก็หล่อเหลาเอาการ ดังนั้นเฟิงหรูซวงลูกสาวของพวกเขานั้นย่อมงดงามยิ่งนัก
สำหรับดินแดนที่ชายสามารถมีเมียหลวงเมียน้อยได้หลายคน การกระทำของหนานเสียนนั้น คงมีอิทธิพลจากครอบครัวของเขา
“อย่างนั้นเสด็จพ่อมีความเห็นต่อกั๋วซือว่าอย่างไรเพคะ”
เฟิงเทียนอวี้นิ่งไป
เขาสามารถบอกความรู้สึกที่ตัวเองเฝ้าดูแลฟูมฟักลูกสาวราวกับไข่ในหินแล้วถูกคนขโมยไปได้หรือไม่
“ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ได้!”
ภายในใจของเฟิงเทียนอวี้เต็มไปด้วยความโกรธอยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นมือของหนานเสียนโอบเอวของเฟิงหรูชิงซ้ำราวกับจะประกาศสงครามกับเขา
แน่นอนว่าการประกาศสงครามเป็นเพียงแค่เรื่องมโนของเฟิงเทียนอวี้ หนานเสียนเพียงแค่เคยชินที่จะให้นางอยู่ใกล้เขา
“เสด็จพ่อ หม่อมฉันเป็นคนตามเกี้ยวกั๋วซือเองเพคะ”
ประโยคเดียวของเฟิงหรูชิง นั้นทำให้เฟิงเทียนอวี้นิ่งเงียบลง
จู่ๆ เขาก็นึกได้ว่า เมื่อครู่ ดูเหมือนว่าลูกสาวของเขาจะเป็นฝ่ายกดกั๋วซือไว้
“ต้องการให้ข้าช่วยปล่อยข่าวหรือไ
