างเป็นแน่!
“อะแฮ่ม!” เฟิงเทียนอวี้ส่งเสียงไอเบาๆ “กั๋วซือ ข้าขอบใจเจ้าที่ช่วยลูกสาวข้าไว้ แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าข้าจะ…”
หนานเสียนยิ้มน้อยๆ “นางบอกว่านางต้องการนอนกับกระหม่อม”
“…”
“นางยังบอกอีกว่า ต้องการนอนกับกระหม่อมไปตลอดชีวิต”
เฟิงเทียนอวี้อึ้ง
ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของชิงเอ๋อร์ แล้วเขาจะพูดอะไรได้อีก
ลูกสาวของตัวเอง คงต้องตามใจนาง
“ข้าจะไปปล่อยข่าวเรื่องพวกเจ้าสักหน่อย อ้อ จริงสิ ข้าจะไปบ้านสกุลถังก่อน พอกลับถึงแคว้นหลิวอวิ๋นแล้ว ข้าจะประกาศเรื่องงานแต่งงานของพวกเจ้า”
เฟิงหรูชิงอึ้ง
เรื่องราวมัน…ดำเนินไปเร็วเหลือเกิน?
“เสด็จพ่อ อันที่จริงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรอกเพคะ”
ที่สำคัญกว่านั้นคือ หากจะนอนกับกั๋วซือนางจำเป็นต้องเพิ่มกำลังความสามารถตัวเองให้สูงขึ้นอย่างน้อย…ก็ต้องสู้กับกั๋วซือได้!
“ไม่ต้องรีบร้อนจริงหรือ” เฟิงเทียนอวี้มองเฟิงหรูชิงอย่างงุนงง “บอกพ่อซิ กั๋วซือไม่ตอบตกลงเจ้าใช่หรือไม่ ไม่เป็นไร พอกลับไปถึงแคว้นหลิวอวิ๋น พ่อจะแต่งตั้งให้ลุงของเจ้าเป็นผู้สำเร็จราชการแทน ให้เขาดูแลราชกิจแทนข้า หลังจากนั้นข้ากับแม่เจ้าจะตั้งใจฝึกตบะ รอให้ข้าเอาชนะกั๋วซือได้เมื่อไร ข้าจะจับเขามัดแขนมัดขาส่งตัวเข้าเรือนหอให้เจ้า”
หนานเสียนชำเลืองมองเฟิงเทียนอวี้
ในสายตาที่ดูเหมือนไม่ใส่ใจ กลับซ่อนไว้ซึ่งความดีใจ
จับมัดส่งเข้าเรือนหอหรือ ดูเหมือนว่า…เขาจะตื่นเต้นไม่น้อย
“จริงสิ เสด็จพ่อ ท่านลุงล่ะ
