งชายคนนั้นหันมา สายตามองไปยังดวงจิตรับรู้ของเฟิงหรูชิง
สายตาของเขาเศร้าโศก นิ้วเรียวยาวนั้นต้องการที่จะสัมผัสไปที่ดวงจิตรับรู้ของเฟิงหรูชิง อยากจะบรรยายความคิดถึงจนสุดหัวใจออกไปให้นางรับรู้ทั้งหมด
เพียงแต่ เขาไม่มีโอกาส
เขากลายเป็นแสงสว่างที่ค่อยๆ สลายหายไป เริ่มจากปลายนิ้วไปจนถึงทั่วร่าง
…
หน้าเตียงแกะสลัก
หนานเสียนกระอักเลือดออกมา ร่างของเขาโอนเอนเล็กน้อย รวบรวมแรงที่มีจับเสาเตียงเอาไว้ บังคับตัวเองให้ยืนอยู่ได้
“นายท่าน!” เจ้างูเขียวหัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม แววตาของมันเต็มไปด้วยความกังวลใจ
“ข้าไม่เป็นอะไร”
หนานเสียนเช็ดเลือดที่มุมปาก เขายิ้มน้อยๆ “ไม่นาน นางก็จะฟื้นขึ้นมา”
“จะไม่เป็นไรได้อย่างไร” เจ้างูเขียวพูดเสียงสะอื้น “นั่นคือวิญญาณหลักของท่าน ท่านต้องการจะช่วยองค์หญิง เลยถอดวิญญาณหลักของท่านออกมาเพื่อสิงเข้าไปในร่างของนาง ถึงแม้ท้ายที่สุดท่านจะดึงมันกลับออกมา ถึงแม้วิญญาณหลักของท่านจะกลับเข้าร่างเดิมแล้ว แต่การที่วิญญาณออกจากร่าง แม้เพียงแค่วินาทีเดียว ก็ทำให้มันบาดเจ็บสาหัสได้!”
คนมีทั้งหมดเจ็ดวิญญาณ
วิญญาณหลักนั้นสำคัญที่สุด ไม่เพียงแค่เพราะมันจำเป็นต่อการกลับชาติมาเกิด แต่การจะเป็นหรือตายนั้นขึ้นอยู่กับวิญญาณหลักด้วย
เจ้างูเขียวแทบจะไม่เชื่อว่าหนานเสียนทำเพื่อเฟิงหรูชิงได้ถึงขั้นนี้!
การถอดวิญญาณหลักออก มีเพียงแต่ผู้มีฌานแกร่งกล้าเท่านั้นถึงจะสามารถทำได้ แต่การความเจ็บปวดท
