ปด้วยความขมขื่น
นางทนอยู่ได้สามวัน ผลข้างเคียงของลูกสมอจีนก็แสดงอาการแล้ว…
“เสี่ยวชิง!” ถังอิ่นเห็นร่างของเฟิงหรูชิงกำลังจะล้มลง นางจึงรีบเข้าไปประคองเฟิงหรูชิง ดวงตาโตเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก พูดด้วยเสียงสะอื้น “เสี่ยวชิง เจ้าเป็นอะไรไป”
เสียงของนางทำให้สายตาของผู้คนล้วนจับจ้องมายังเฟิงหรูชิงเป็นตาเดียว
ใบหน้าหล่อเหลาของเฟิงเทียนอวี้ถอดสีในทันใด เขายังไม่ทันหายดีใจที่ได้พบเจอกับหรงเยียน กลับต้องมาเห็นลูกสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขาทุกข์ทรมานอยู่ในอ้อมอกของถังอิ่น
“ชิงเอ๋อร์!!!” น้ำเสียงของชายคนนั้นเต็มไปด้วยความร้อนใจ เขากำลังเดือดดาล
เขารีบพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วจึงคว้าเฟิงหรูชิงออกมาจากอ้อมอกของถังอิ่น ใบหน้าของเขาปรากฏความเศร้าเสียใจ
เอียนเอ๋อร์กลับมาแล้ว ไม่ง่ายนักที่จะได้กลับมาพบกัน แล้วเหตุใดชิงเอ๋อร์ถึงได้ประสบเคราะห์ร้ายเช่นนี้
เขาทำผิดอะไร ทำไมสวรรค์ถึงลงโทษเขาโดยการไม่ให้ครอบครัวเขาได้กลับมาพร้อมหน้า
ฝูเฉินยืนอยู่ด้านข้าง เขากำหมัดแน่น หายใจแรง
“พวกท่านไม่ต้องกังวลใจไป ท่านแม่จะไม่เป็นอะไร”
เมื่อได้ยินดังนี้ หรงเยียนที่รีบไปหาเฟิงเทียนอวี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมาโดยไม่รู้ตัว ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจ แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ขอแค่เฟิงหรูชิงปลอดภัยก็เพียงพอแล้ว
ฝูเฉินขมวดคิ้ว “เพียงแต่นางจะไม่สามารถฝึกตบะได้อีกแล้ว”
ยังไม่ทันที่เฟิงเทียนอวี้จะ
