โล่งใจ เสียงที่เจ็บปวดของฝูเฉินก็ทำให้ร่างกายของเขาชะงักไปในทันใด
แม้แต่แขนที่อุ้มเฟิงหรูชิงก็ยังสั่นเทา
ไม่สามารถฝึกตบะได้อีกแล้ว…ต่อไป ชิงเอ๋อร์จะไม่สามารถฝึกตบะได้อย่างนั้นเหรอ
เพราะอะไร…เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้
เฟิงหรูชิงต้องการจะแกร่งกล้าขึ้นเพียงใด ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าคนเป็นพ่ออย่างเขา ถ้าหากว่าต่อจากนี้นางจะไม่สามารถฝึกตบะได้อีกแล้ว สำหรับนาง นั้นช่างทุกข์ทรมานกว่าการตายเสียอีก!
“ในชีวิตของข้า ไม่เคยฆ่าใครตามอำเภอใจแม้แต่คนเดียว ความผิดเรื่องเดียวของข้า คือตอนนั้นข้าตามใจชิงเอ๋อร์มากเกินไป ปกป้องนางโดยไร้เหตุผล แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ไม่เคยปล่อยให้นางลงมือสังหารใคร!”
เฟิงหรูชิงในตอนนั้น ชั่วร้ายมาก ไม่ว่าจะคนแก่หรือเด็กต่างพากันกลัว ไหนจะทั้งวางเพลิงก่อโจรกรรม กลั่นแกล้งผู้หญิงเพื่อแย่งสามี ไม่มีความชั่วใดที่นางไม่กระทำ!
ความชั่วเดียวที่นางไม่ทำคือการฆ่าคน!
ซึ่งนี่ก็เกี่ยวกับความกล้าขององค์หญิงคนเดิม ให้นางรังแกคน นางกล้า แต่หากให้นางฆ่าคนนั้น นางไม่มีทางกล้าลงมือ!
การฆ่าคนและการรังแกคนนั้นมันเทียบกันไม่ได้ นางสามารถอาศัยอำนาจของเฟิงเทียนอวี้ในการกระทำความชั่ว แต่ไม่สามารถฆ่าคนตามอำเภอใจได้ และเรื่องสุดโต่งที่สุดที่นางเคยทำคือการทุบตีคนจนเขาผู้นั้นลุกจากเตียงไม่ไหว
“เหตุใดสวรรค์ถึงได้ทำกับครอบครัวข้าแบบนี้ ก่อนหน้านั้นก็ไม่ยอมให้ครอบครัวข้าได้อยู่พร้อมหน้าตาพร้อมตากัน แล้วมาวั
