ตอนที่ 471 หงส์ขาวออกโรง (3)
ถังอิ่นยังไม่ทันเอ่ยวาจา พลังปราณไม่คุ้นเคยจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งมาจากทิศไม่ไกลออกไป ชั่วพริบตาก็ห้อมล้อมเรือนเอาไว้ทั้งหลัง
ถังอิ่นสีหน้าหนักใจ นางลุกขึ้นมองไปที่ประตูที่อยู่ด้านหลัง
ประตูใหญ่ของคฤหาสน์เปิดออกช้าๆ
ไม่ช้าที่ประตูใหญ่มีเงาร่างที่แสนคุ้นเคยปรากฏขึ้นชัดเจนในคลองจักษุของถังอิ่น
…
ถังอวี้ยื่นอยู่นอกประตู ใช้สายตาเหยียดหยามดูถูกมองถังอิ่น มุมปากนางหยักยิ้มเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าเย็นเยียบ
ด้านหลังถังอวี้มีเยว่ปู้สงเป็นผู้นำ คนทั้งหมดเดินเข้ามาล้อมเรือนทั้งหลังเอาไว้อย่างแน่นหนาในชั่วขณะ กระทั่งแมลงวันสักตัวยังมิอาจบินออกไปได้
“ถังอวี้!”
ทันทีที่เห็นถังอวี้ เพลิงโทสะของถังอิ่นก็ปะทุ นางกำมือแน่น
หากไม่ใช่เพราะถังอวี้ ท่านป้าฮองเฮาก็ไม่ต้องเจ็บปวดทรมานเช่นนี้!
หากไม่ใช่พ่อลูกถังอวี้…
เสี่ยวชิงก็ไม่ต้องเสียมารดาไปตั้งแต่เล็ก! ถึงขั้นรับโจรเป็นแม่!
ทุกอย่างพวกเขาเป็นคนก่อขึ้นทั้งนั้น พวกเขายังทำให้ตระกูลถังพลอยเป็นคนผิดไปด้วย!
“ถังอิ่นเจ้าทรยศตระกูลถัง ซ่อนคนที่ทำร้ายอาจารย์ข้าเอาไว้! ต่อให้เจ้าเป็นญาติผู้น้องของข้า ข้าก็ไม่อาจปกป้องเจ้า!”
แววตาถังอิ่นพลุ่งพล่านไปด้วยโทสะ “เจ้าเหลวไหล ท่านป้าฮองเฮากลายเป็นอาจารย์เจ้าไปตั้งแต่เมื่อไรกัน”
“ฮ่าฮ่าฮ่า” ถังอวี้รู้สึกน่าขันนัก นางเผยยิ้มออก “แค่เฟิงเทียนอวี้ชอบอาจารย์ข้า อาจารย์ข้าก็กลายเป็นฮองเฮาแล้ว